Speels toneelstuk over liefdesleven van Brecht

Voorstelling: Schoner wonen van Erik Ward Geerlings. Regie: Léon van der Sanden en Erik Ward Geerlings. Decor: Chris van Harskamp. Produktie: Stichting De Kist. Spel: Erik Ward Geerlings, Ilse Froklage, Chiel Kattenbelt e.a. Muziek: Ruud van der Pluijm, Trio Combo. Gezien: 30/9 Kleine Zaal Rotterdamse Schouwburg. Daarna elders in het land. Inl 010-4045264.

De grote theatervernieuwer en wereldverbeteraar Bertolt Brecht was berucht om de manier waarop hij met vrouwen omging. Hij bezwangerde er een paar, speelde hen tegen elkaar uit en keerde zich walgend van hen af wanneer zij iets te dik of juist te mager werden.

De makers van de voorstelling Schoner wonen, een collage van Brechts dagboekaantekeningen en brieven uit de jaren twintig, doen geen moeite om dat stereotiepe beeld te weerleggen. We zien hoe Bert zijn vriendinnen neemt, op de closetpot of op tafel, telkens in grote haast en zonder enige tederheid. Kennelijk zoekt hij niet alleen in zijn toneelstukken naar een krachtige taal, maar ook in zijn liefdesleven.

Hoe voor de hand liggend ook, toch levert de interpretatie van acteur-regisseur Erik Ward Geerlings geen stompzinnig theater op. Brechts onstilbare levenshonger is in dit stuk bijna aangrijpend, alsof hij alvast voor magerder tijden hamstert. De handeling breekt af in het jaar waarin de kunstenaar het marxisme ontdekt, een leer die orde en regelmaat in zijn leven brengen zal. Geerlings illustreert die ommekeer met een mooi beeld. Brecht, die op het punt staat te verhuizen, pakt een stapel dekens van het bed en dekt daarmee alles in de kamer af, de stoelen en de spiegels, maar ook zijn vrienden en vriendinnen. Bert Brecht gaat 'schoner wonen', letterlijk en figuurlijk.

De vijf bedrijven van het drama beginnen allemaal vol goede moed en gaan dan als een nachtkaars uit. Het zijn, zegt Geerlings in een toelichting, vijf pogingen van Brecht om zijn leven in te richten. Maar ook imiteert de regisseur op deze manier Brechts maandenlange geworstel met de voltooiing van Trommeln in der Nacht, zijn tweede stuk.

Egotripperig is het wel, een voorstelling waarbij de bijfiguren, met name de vrouwen, zo weinig in te brengen hebben, maar het moet gezegd: de 29-jarige Erik Ward Geerlings, die zich inmiddels al tien jaar theatermaker noemt, is ontegenzeggelijk een grote podiumpersoonlijkheid. Zijn stem gaat door merg en been en zijn felle oogjes schieten alle kanten op. Bovendien bezit hij een perfect gevoel voor timing.

Wanneer het resultaat zo speels is als in dit geval kan theater over theater heel vermakelijk zijn.

    • Anneriek de Jong