Vera Lynn blijft onverstoorbaar

Niet dat de 75-jarige Engelse zangeres voor het benefietconcert van een honorarium had afgezien, maar toch was ze er. Uit Engeland overgekomen naar Nijmegen voor een inzamelingsmanifestatie voor het Bevrijdingsmuseum Groesbeek. Ze zong daar gistermiddag met haar oude, overbekende repertoire opnieuw de sterren van de hemel. Alsof ze nog steeds 25 was. Heel elegant en met een stem die klinkt als een klok.

Vera Lynn, de sweetheart of the forces met haar liedjes van hoop en godsvertrouwen, probeerde in de Waalstad nog eenmaal iedereen tot meezingen te brengen. Oude, stramme mannen schoten naar voren om hun heldin te fotograferen, maar met hun meezingen ging het niet best meer. Ook veteranen worden oud. Van haar teksten kenden ze nog maar een enkel woord en dus kwamen ze niet verder dan zachtjes meeneuriën. Land of Hope and Glory lukte nog net, maar daarbij kreeg de ster dan ook de steun van het 40-koppige mannenkoor van de Nederlandse Koninklijke Luchtmacht.

Bij de bijeenkomst in Nijmegen ging het ook om de uitbreiding van het "Bevrijdingsmuseum 1944' in Groesbeek dat in de jaren tachtig zijn definitieve bestemming kreeg. In Groesbeek - een historische plek door de grootscheepse geallieerde militaire operatie Market Garden in september 1944 - wordt een stuk oorlogsgeschiedenis in leven gehouden. Onder meer met het - gisteren gepubliceerde - boek Market Garden Waaloversteek/ Waalcrossing (ISBN 90-74212-04-8, prijs ƒ 25).

Wie niet beter wist, zou bij zo'n bijeenkomst als van gisteren haast de indruk krijgen dat het septemberoffensief van 1944 een groot succes betekende, terwijl Market Garden in feite een van de grootste Brits-Amerikaanse militaire fiasco's uit de oorlog was.

Maar goed, Dame Vera was er. In de oorlogsjaren heeft zij - net als de Amerikaanse bandleader en klarinettist Glenn Miller die tijdens de Blitzkrieg, de V1-aanvallen op Londen, onverstoorbaar bleef doorspelen - een rol van betekenis gehad. Niet dat Vera er bekend door werd. Dat was ze al vóór de oorlog. Maar intens geliefd werd zij er wel door. Beroemd zijn haar liedjes als From the time you say goodbye en We'll meet again, en ook de song die in het Nederlands begint met de woorden "rats, kuch en bonen'.

Hoe oud inmiddels ook, Vera Lynn, een van de golden oldies, bleef altijd een steunpilaar van de Britse strijdkrachten. Zo zong ze niet alleen voor de jongens die in Thatchers Falkland-oorlog moesten vechten, maar begin vorig jaar ook nog voor de mannen van de RAF, de Royal Navy en de 1st Armoured Division in Saoedi-Arabië. Als het moest, liet ze ook anderszins van zich horen. Zoals in 1989, toen prins Philip, beschermheer van de Britse orde van de Birma Star Medal (17.500 leden - onder wie Dame Vera), de begrafenis van de Japanse keizer Hirohito bezocht. Dat ging haar te ver. Zoveel Britse militairen hadden onder de Japanners geleden, dat zij meende dat de prins zijn beschermheerschap maar beter kon neerleggen.

Vera Lynn blijft wie zij was. Een patriotte in hart en nieren.

    • Frits Groeneveld