MET GELD IS (BIJNA) ALLES TE KOOP

Stel u voor. In het eerste van Ajax voetbalt de president-directeur van de bank die de club sponsort. Of, Philips' Jan Timmer speelt sologitaar bij zijn money maker, de popgroep Dire Straits. Absoluut ondenkbaar natuurlijk.

In de bridgewereld liggen dit soort zaken anders. Zeker in Amerika. Het fenomeen van de sponsor-die-zelf-meedoet is daar niet onbekend. Een niet-expert kan voor (veel) geld een team van klasse-spelers om zich heen verzamelen en daarmee belangrijke toernooien en kampioenschappen proberen te winnen. Zo verkreeg een vermogende Amerikaan, Malcolm Brachman, een jaar of tien geleden het recht om zijn land te vertegenwoordigen in de strijd om de Bermuda Bowl (wereldtitel viertallen). Dat was hem gelukt door met vijf topspelers zware selectiewedstrijden te winnen. Hij verbaasde vriend en vijand door vervolgens met zijn team wereldkampioen te worden. In 1988 in Venetië wist een Amerikaans team met in de gelederen de schatrijke Texaan Seymon Deutsch de Olympische titel te veroveren. Deutsch had louter kampioenen in zijn team: Eric Rodwell, Jeff Meckstroth, Bob Hamman, Bobby Wolff en Jim Jacoby. Op de inmiddels overleden Jim Jacoby na, die werd vervangen door Michael Rosenberg, verdedigde hetzelfde team deze titel twee weken geleden in Salsomaggiore, maar slaagde er niet in haar te behouden. Onderschat de bridgecapaciteiten van Deutsch overigens niet. Kijkt u maar eens naar dit spelletje dat hij speelde in de door Amerika verloren finale tegen Frankrijk:

West gever,Noord

NZ kw.ß7 V86

ß6 532

ß5 954

ß4 HB32

Zuid

ß7 HB10

ß6 AH7

ß5 AV863

ß4 A6 West opende met 1ß6 en na twee keer pas, gaf Deutsch op de Zuidplaats een informatiedoublet. Op 2ß4 van Noord besloot Zuid het bieden met 3SA, terwijl OW er verder het zwijgen toededen. West kwam uit met ß6V en Deutsch maakte zijn speelplan op. Intussen had Paul Chemla, die voor Frankrijk in de andere kamer eveneens 3SA moest spelen, dezelfde start gekregen. Beide Zuidspelers realiseerden zich dat gezien het biedverloop alle belangrijke kaarten bij West moesten zitten en zagen daarom af van de snit op ß5H. Chemla speelde ß5A en een kleine ruiten na in de hoop dat ß5H sec of doubleton zou zitten, waarna vier ruitenslagen voorhanden zijn. Samen met drie klaverslagen - want ß4V zal waarschijnlijk bij West eruit gesneden kunnen worden - levert dat de benodigde negen slagen op, voordat West zijn hartens heeft vrij gespeeld. Maar ß5H zat derde, waardoor deze kleur maar drie slagen opleverde en de Fransman ging twee kwetsbare down: -200. Deutsch speelde het eleganter. Hij pakt de eerste slag en forceerde West tot het nemen van ß7A. De nagespeelde harten, Oost bekende, nam hij wederom en sloeg ß4A. Zijn plan bestond eruit om ook op ß4V te snijden, zijn winnaars in de zwarte kleuren te incasseren en West dan in te gooien met ß67. Die zou dan uiteindelijk van ß5H af moeten spelen en niet meer kunnen halen dan drie hartenslagen en ß7A en hopelijk niet de vierde klaver. Deutsch had pech. Oost bleek ß4V te hebben, want West had op maar elf punten geopend. Twee down bleek ook hier het resultaat en het spel sloeg uit. Zo zie je, expertise is te koop, maar geluk niet. Dit was het hele spel: Noord

ß7 V86

ß6 532

ß5 954

ß4 HB32

WestOost

ß7 A9ß7 75432

ß6 VB1064ß6 98

ß5 HB10ß5 72

ß4 854ß4 V1097

Zuid

ß7 HB10

ß6 AH7

ß5 AV863

ß4 A6 Nog een spelletje uit Salsomaggiore. NZ kunnen 4ß7 maken, maar hoe biedt je dat?

Oost gever,Noord

Allen kw.tl>ß7 B86

ß6 V108

ß5 A10863

ß4 A2

WestOost

ß7 94ß7 V3

ß6 AB972ß6 H643

ß5 B9ß5 H52

ß4 7653ß4 HVB10

Zuid

ß7 AH10752

ß6 5

ß5 V74

ß4 984

In de strijd om het brons tussen Nederland en Zweden ging het zo. In de open kamer opende Oost, Nilsland, met 1SA (12-14 punten). Zuid, Leufkens, volgde met 2ß7, West paste en Noord, Westra, besloot het bieden met 4ß7. Fallenius legde ß5B op tafel, door Leufkens met het aas gepakt. De leider trok troef en speelde de ruitens vrij: 4ß7 +1. Gesloten opende Bauke Muller de Oosthand met 1ß4 en Zuid, Bjarregaard, volgde 1ß7. West, Wubbo de Boer, gaf nu een negatief doublet om z'n hartenbezit te tonen. Noord, Morath, liet via een 2ß4 cuebid zijn belangstelling blijken voor de manche in schoppen. Oost bood 2ß6 en Zuid nog eens 2ß7. Maar na het brutale 3ß6 van West waren de Zweden weggebluft. 3ß6 ging weliswaar 1 down, maar Nederland won 11 impen en naderhand de wedstrijd. Dezelfde hand werd in de finale tussen Frankrijk en de Verenigde Staten gespeeld. Het is interessant dat ook hier het ene NZ-paar (Chemla-Perron) na een 12-14 SA-opening van Oost geen problemen had om 4ß7 te bereiken (10 slagen gehaald) en het andere wel: na 1ß4 van Lévy volgde Deutsch met 1ß7. West zei pas en Noord, Rosenberg inviteerde via het 2ß4-cuebid. Na pas van Oost, volstond Deutsch met 2ß7, mijns insziens te passief en Rosenberg paste natuurlijk. De Texaan haalde eveneens 10 slagen, maar de winst was voor Frankrijk, 10 imps.