FNV versus PvdA: speuren naar gebaren "op het WAO-vlak'

ARNHEM, 26 SEPT. “Klaarkomen met de worsteling” noemde FNV-voorman J. Stekelenburg het in, zelfs voor vakbondsbegrippen, opmerkelijk jargon. Maar gistermiddag mocht er meer dan anders. Samen met PvdA-voorzitter en ex-vakbondsleider R. Vreeman was Stekelenburg naar gebouw "De Opbouw' te Arnhem gekomen. Daar vierden beiden het afscheid mee van een van de "grand old men' van het Gelders vakbondswezen en PvdA-kader, M. van der Meer.

Ten tijde van de WAO-crisis had Van der Meer met de combinatie van het dubbellidmaatcshap geworsteld. Hij had het moeilijk gehad toen PvdA en FNV vorige zomer op elkaar inhakten, maar hij was in de combinatie blijven geloven, wilde Stekelenburg zeggen. De komst van de twee voorlieden uit vakbond en partij moet voor Van der Meer - stralend temidden van zijn door zware lichamelijke arbeid getekende collega's - zoiets als de Verlossing van het Kwaad hebben betekend.

Vreeman en Stekelenburg deden hun uiterste best om elkaar de hand te reiken. Beiden waren het erover eens dat als de PvdA zijn sinds de WAO-ruzie weggelopen electoraat wilde terugwinnen, “er een sociaal gebaar moet komen”, zei Vreeman. “En dat gebaar ligt op het WAO-vlak.” Waarmee hij het conflict met het CDA over het al dan niet sparen van de bestaande WAO'ers nog eens aanscherpte.

Anderzijds wilde hij ook “fair” zijn voor het kabinet. Hoewel Vreeman zich altijd een tegenstander van het WAO-besluit had getoond, moest hij toegeven dat de “afvlakking in de groei van het aantal WAO-gevallen mede is toe te schrijven aan het schokeffect van de harde ingreep”.

Stekelenburg stak de hand in eigen boezem. Tot vorig jaar waren maatregelen om ervoor te zorgen dat er minder mensen in de WAO zouden terecht komen “nauwelijks onderdeel van het vakbondsbeleid” geweest, zei hij. De komende jaren zou de vakbond dan ook veel meer energie in zaken als passende arbeid moeten steken, en niet alleen in loononderhandelingen.

Mild was Stekelenburg over de toekomst. Hij wilde zich nog niet vierkant achter de oproep van zijn CNV-collega Westerlaken scharen om de komende jaren in de loononderhandelingen alleen genoegen te noemen met prijscompensatie. Maar de “gedachte erachter” noemde Stekelenburg “symphatiek”. Immers: “Niet alles wordt in hoger loon uitgedrukt. Zaken als vermindering van werkdruk en verbetering van kinderopvang moeten meer van onze aandacht krijgen.”

Stekelenburg zal er in het eigen kamp nog het nodige missiewerk moeten verrichten voor deze gedachte. “Geef mij maar de poen”, klonk het ergens achter in de zaal, vlak voordat de feestmuziek voor een nieuw programma-onderdeel inzette.