Bondsdag: snelle ratificatie "Maastricht'

BONN, 25 SEPT. In bijna demonstratieve eensgezindheid hebben kanselier Helmut Kohl, de coalitiefracties in de Bondsdag en de SPD zich vanmorgen uitgesproken voor snelle aanvaarding van het Verdrag van Maastricht, en zonder heronderhandelingen.

Kohl: “Als we nú niet handelen, wordt het onmisbare Europese integratieproces voor jaren achteruit geworpen.” SPD-voorzitter Björn Engholm: “Europa heeft ja gezegd tegen de Duitse eenwording, Duitsland moet nu ja zeggen tegen Europa.” Minister Klaus Kinkel (buitenlandse zaken, FDP) wees erop dat de Bondsrepubliek weliswaar de grootste “betaalmeester” van de EG is, maar dat de Duitse media er gerust vaker op mogen wijzen dat zij economisch ook veruit het meest profiteert.

In een debat over een twintig minuten durende regeringsverklaring van Kohl zei Engholm namens de grootste oppositiepartij dat er in Europa “nu al meer dan genoeg angst is voor Duitsland”. Die angst is niet gerechtvaardigd, zei hij, maar zij bestaat. “De beste garantie die wij anderen kunnen geven ligt juist in onze integratie in een fascinerend Europa dat nog maar aan het begin staat van zijn grote mogelijkheden.”

Kohl sprak over drie “hoopvolle” elementen in de uitslag van het Franse referendum over "Maastricht'. Dat de oudere Franse generatie, “die nog de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog bewust heeft meegemaakt”, de jeugd, “die een toekomst in Europa ziet” en de grensbevolking van Elzas-Lotharingen met bovengemiddeld grotere meerderheden voor de Europese verdragen had gestemd “is van groot gewicht, ook voor ons”, zei hij.

Een alternatief voor het politiek geïntegreerde Europa à la "Maastricht' bestaat volgens Kohl niet. Alleen de Joegoslavië-crisis maakt al duidelijk dat de EG straks met één politieke stem moet spreken. De monetaire unie is noodzakelijk als de Gemeenschap haar welvaart wil houden, aan het eind van deze eeuw economisch wil overleven tussen Japan en de VS en haar verplichtingen jegens Oost-Europa wil vervullen. Zonder de groeiende reserves in eigen land, of in Groot-Brittannië met zoveel woorden te noemen vervolgde hij: “Iedereen in Europa moet wèl beseffen dat alles wat we hebben bereikt alleen te behouden valt als het door een politieke unie wordt bezegeld.” Milieubeleid, de bestrijding van zware criminaliteit en asielpolitiek kunnen alleen op Europese schaal lukken, zei hij.

Met Engholm vond Kohl dat de angst van velen voor nationaal en cultureel identiteitsverlies misplaatst is. De zin van "Maastricht' is volgens hem eenheid in verscheidenheid. Alle grote Duitse partijen zijn ontevreden over het gebrek aan democratie in de Gemeenschap. “Op dat stuk is Maastricht voor ons niet genoeg, Ik ben zeker dat we tot de afgesproken regeringsconferentie in 1996 stappen vooruit kunnen doen ter versterking van de rechten van het Europese Parlement”, verzekerde de kanselier. Hij kondigde ook initiatieven aan tegen de “regelwoede” van de Europese Commissie in Brussel, maar vroeg tegelijkertijd te bedenken dat die daarmee doorgaans voldoet aan nationale wensen die staten aanmelden “om hun eigen belangen te dienen”. “Men kan daarom, in Duitsland noch elders, de Commissie overal de schuld van geven.”

Kohl noemde het begrijpelijk dat Italië en Groot-Brittannië “na weken van ongekende speculaties op de geldmarkten” tijdelijk het Europees Monetair Stelsel hebben verlaten. De crisis van het pond en de lire hebben te maken met EMS-wisselkoersen die niet meer pasten “bij al langer gegroeide verschillen tussen nationale economieën”, zei Kohl, die zich uitdrukkelijk achter het stabiliteitsbeleid van de Bundesbank plaatste. Over Britse verwijten aan de Duitse centrale bank zei hij, “zulke eenzijdige kritiek gaat voorbij aan de kern van de zaak”. Engholm zei daarop dat niet de Bundesbank maar de regering in Bonn internationale kritiek verdient wegens haar “onsolide financiering van de Duitse eenwording”.