36 Dinoparen

Het geheugen is een raar ding. Het zit in je hoofd en het bewaart alles wat je leert of hebt meegemaakt.

Als je bij voorbeeld de gouden koets hebt gezien dan vergeet je nooit meer hoe een gouden koets eruit ziet. Het beeld van die koets wordt namelijk opgeslagen in het geheugen. Je hoeft maar aan die koets te denken en meteen herinner je je weer hoe hij eruit ziet. Ook telefoonnummers of adressen worden opgeslagen in het geheugen. Dat is al iets moeilijker want die moet je eerst "uit je hoofd' leren om ze "in je geheugen' te krijgen. Maar daarna vergeet je ze niet meer zo snel. Pas als je heel oud wordt, dan werkt het geheugen soms minder goed. Het geheugen is dan zo vol dat je de weg kwijt raakt als je iets probeert terug te vinden.

Je kunt je geheugen oefenen en proberen orde te brengen in alle herinneringen. Daar kun je al heel vroeg mee beginnen door Memory te spelen. Memory (Engels voor geheugen, herinnering) bestaat uit 72 kaartjes waarvan er steeds twee dezelfde zijn. De kaartjes liggen met de achterkant naar boven. Het gaat erom dat je zoveel mogelijk paren vindt. De winnaar is degene die aan het eind van het spel de hoogste stapel kaartjes heeft.

De kaartjes zijn gemakkelijk te onthouden als het beeld eenvoudig is. Bij voorbeeld: een appel is beter te onthouden dan een tekening van een stad met straten, huizen en bruggen. En een simpele hoed vergeet je minder snel dan een een paar dieren die boven op elkaar liggen.

Memory bestaat nu vijfendertig jaar. Het werd bedacht door de Zwitser Heinrich Hurter. Op een dag reisde hij naar Engeland, met in zijn koffer een zelfbedacht spel. Dit was bedoeld voor zijn zoon William die in Engeland op school zat. William was heel enthousiast en hij en zijn vriendjes noemden het geheugenspel Memory.

Pas jaren later bedacht William dat hij met het spel van zijn vader ook geld kon verdienen. Hij ging naar het Duitse stadje Ravensburg waar hij in contact kwam met Otto Maier Verlag en dit bedrijf bracht het op de markt. Het wordt nu over de hele wereld gespeeld. De spelregels zijn dezelfde gebleven. Wel zijn er inmiddels verschillende varianten: een Walt Disney-spel, een spel met oudhollandse afbeeldingen, een Dick Bruna-spel en het oorspronkelijke Memory.

Ter ere van het vijfendertigjarig bestaan van Memory is er weer een nieuw spel ontworpen. Het Dinosauriër Memory heeft 72 kaartjes met 36 dinoparen. Zo'n 248 miljoen jaar geleden, in het tijdperk mesozocum, leefden deze reuzenreptielen in het water, op het land en in de lucht; aan het einde van het mesozocum, ongeveer 65 miljoen jaar geleden, stierven ze uit.

Op de kaartjes staan dinosauriërs, vliegende sauriërs en roofsauriërs. Niet gemakkelijk want ze lijken allemaal een beetje op elkaar en soms zijn ze ook zo eng dat je ze nauwelijks durft te onthouden. Als je een tijdje geleden naar de tentoonstelling van de Dinosauriërs bent geweest dan weet je hoe groot die beesten waren. Dan herinner je je die lange nekken en al die staartstekels waardoor ze soms op echte monsters leken.

Het allerleukste van Memory vind ik dat kinderen kunnen winnen van volwassenen. Het is niet zo als bij andere spelen dat ouders bij voorbeeld hun kinderen laten winnen. Nee hoor, kinderen kunnen gewoon beter plaatjes onthouden! Als je de meeste afbeeldingen van de memory-spelen al wel zo'n beetje kent moet je eens proberen een eigen memory-spel te maken. Je maakt steeds twee precies dezelfde tekeningetjes op een vierkant papiertje en die plak je later op gelijke stukjes karton.

Als je van spelletjes houdt kun je in de herfstvakantie naar de Spellendagen in de Margriethal van de Jaarbeurs in Utrecht. Daar worden op 23 en 24 oktober Memory-wedstrijden gespeeld, waar iedereen voor mag inschrijven. Op 25 oktober komen de winnaars bij elkaar voor het Nederlandse Kampioenschap. De nummers 1, 2 en 3 mogen bovendien in januari 1993 naar Ravensburg in Duitsland voor het Europees Kampioenschap 92-93 waar zij de Nederlandse eer verdedigen.

Inlichtingen Memory-wedstrijden: Ravensburger Nederland 033-611445.