De allersufste singles

In de jaren zestig neurieden we achteloos mee met juweeltjes als I just don't know what to do with myself (Dusty Springfield), Mr Tambourine Man (Byrds) of God only knows (Beach Boys). Muziek die toen gewoon was, en later nooit meer is verbeterd.

Goed idee dus van Veronica om morgen de top zestig van de jaren zestig uit te zenden. Dat is nog eens muziek, kunnen duizenden vaders en moeders tegen hun opgroeiende kinderen zeggen. Dat moet ik de Rotterdam Termination Source nog horen spelen!

Maar hoe maak je een top zestig van de jaren zestig? De eerlijkste manier is de oude hitlijsten te pakken en te gaan turven. Veel werk, en tamelijk verrassend. Al gauw wordt de lijst geteisterd door nummers als Spiegelbeeld van Willeke Alberti, Cimeroni, Paradiso en Soerabaja van Anneke Grönloh en Zwei kleine Italiener van Conny Froboess. Nummers waar we nu de radio voor uit zetten, maar die destijds wekenlang op de eerste plaats troonden. Spiegelbeeld stond in 1963 zes maanden in de top veertig, Dagboek, een ander nummer van de Amstelveense nachtegaal, zelfs een heel jaar. Verder zou bij het turven blijken dat het kinderliedje Muss I denn de grootste hit was die Elvis Presley hier ooit had en dat het zeker niet minder toegankelijke Dong dong di ki dong de enige nummer 1 was die de Golden Earring in de jaren zestig scoorde.

Op zo'n eerlijke top zestig zit niemand te wachten, de luisteraars al helemaal niet. Veronica verzon iets anders. De luisteraars werden opgeroepen hun eigen top zes in te sturen. Duizenden ingevulde bonnen en briefkaarten dwarrelden bij Veronica binnen en de hitparade die morgen de lucht ingaat is dus de hitparade van de jaren zestig, opgesteld door het radioluisterend Veronicapubliek van de jaren negentig.

Helaas, dat is te merken. Neem de Beatles. Die zijn erg beroemd en komen daarom acht keer in de top 60 voor. De hoogste is Hey Jude (nr. 7), dan komt natuurlijk Yesterday (nr. 10) en dan een hele tijd niets. Iedereen die de jaren zestig bewust heeft meegemaakt schudt het grijzende hoofd, want dit is het latere werk, het zijn de allersufste singles die ze gemaakt hebben. Waar is het vroege, het opwindende Beatlesgeluid? Waar zijn A hard days night, I wanna hold your hand, I feel fine, No reply, Ticket to ride, We can work it out - om maar een paar nummers één uit '64 en '65 te noemen? Nergens. Dan de Stones. Satisfaction staat op nummer twee, daar is weinig op af te dingen. Paint it black op vier, dat is al veel discutabeler, en dan hebben we het gehad! Niet het wanhopige Tell me, het baanbrekende Time is on my side, of zelfs maar het grimmige It's all over now. Nee, de Veronicaluisteraars horen liever een ondraaglijk zeurnummer als In the year 2525 van Zager en Evans, kitsch als Eloïse (Barry Ryan), dom gebeuk als Baby come back (The Equals) of polonaisemuziek als Woolly bully (Sam the Sham). Natuurlijk glanst hier en daar een eenzame parel: Jimi Hendrix is met twee goede nummers aanwezig, de Kinks ook, de Byrds mogen meedoen en de Beach Boys eveneens. Maar meteen dringt het tot ons door wie er allemaal ontbreken: de Hollies (krakers als Bus Stop en Look through any window), de Small Faces (meesterwerkjes als All or nothing, of Itchycoo Park), de Searchers, de Supremes, de Spencer Davis Group, Dusty Springfield, Neil Sedaka - en dan beperk ik me nog tot de letter S. Soulmuziek is ook al niet aan de Veronicaluisteraars besteed. Niks geen Otis Redding, Aretha Franklin of Sam and Dave, we moeten het doen met een belegen Reach out van The Four Tops.

Is dat allemaal de schuld van de Veronicaluisteraars? Nee voor deze frietsaus-hitparade zijn in de eerste plaats de discjockeys verantwoordelijk. Het benauwde perspectief dat zij op de geschiedenis van de popmuziek hebben is dat van de "gouwen ouwe', de categorie van de doodgedraaide succesnummers. Die nummers met zo'n fijne sixties-sfeer waar je zo lekker doorheen kunt wauwelen. En na twintig jaar recycling zijn de luisteraars het ook gaan geloven. Het culturele erfgoed van de jaren zestig wordt verkwanseld, en niemand die het in de gaten heeft.