Actie

In het NGL-blad wordt meneer G. Voortman genterviewd. Drs. G.H. Voortman, algemeen directeur van de Besturenraad protestants-christelijk onderwijs, Oosteinde 114 te Voorburg. Zo iets. De eerste vraag luidt:

""Wat vindt u van de actiedoelen van de gezamenlijke onderwijsbonden? 700 miljoen in eerste instantie voor 1) verbetering van aanvangssalarissen 2) verkorting carrièrelijnen 3) afschaffing WIISO-korting 4) afschaffing 10%-korting invallers basisonderwijs 5) verbetering salarispositie OOP.''

Het NGL is het Nederlands Genootschap van Leraren, de meest kakkineuze vakbond in Nederland, dress code: jasje dasje. Wat de WIISO-korting is, weet ik niet, maar ik heb het ook en het is erg. OOP staat voor onderwijs ondersteunend personeel. Dat zijn conciërges en amanuensissen.

Ik voorspel dat de staking vandaag niet is doorgegaan. Dat wilden het NGL en de andere bonden: het onderwijs plat. Maar voor een staking is meer nodig dan alleen vakbonden: gevoelens van onlust, onrecht en solidariteit.

De onlustgevoelens zijn net nu op een minimum. In september hangen de leerlingen met ingehouden adem aan je lippen, je voelt je een didactische god. De vakantie zit nog in je botten. Op de gang keuvel je met je buurman over de fantastische voettocht door de Alpen, de Ardèche of de Ardennen. September is de slechtste maand van het jaar voor een onderwijsstaking.

Wordt ons, docenten, onrecht aangedaan? Ik bevind mij net als veel NGL-leden op het eind van schaal 12. Dat leverde in 1991 94.882 pegels op. Ik mag niet klagen en veel NGL-leden ook niet. Staken is de overtreffende trap van klagen, dus ik staak niet.

Zes jaar geleden hebben de bonden gevoelens van solidariteit om zeep geholpen. Toen verzonnen zij samen met de overheid de erbarmelijk slechte aanvangssalarissen en lange carrièrelijnen, waarvoor ze nu willen staken. Dat heette de HOS-operatie. De Nahossers voelen zich niet solidair met het NGL, want het NGL was zelf niet solidair.

G. Voortman vindt de staking ook niets. Maar wat doet het NGL mij aan met dit interview! G. Voortman, een andere, Gé zeiden wij twaalfjarigen tegen deze huisvader, was de liefste, beste, aardigste, fijnste sportcoach die er ooit is geweest. Je hoefde niet te winnen. Zijn ogen traanden altijd. Dat was een aandoening, zei hij. Ik geloof het niet.

Oosteinde 114 is een steenworp van mijn brugklas toen. 1c, wat een klas. Waar zijn ze gebleven: LL, FJJ, LV, mijn mederedacteuren van de 1c-koerier? Broer Joop wrong 6 vellen wit papier en 5 vellen carbon door de schrijfmachine. Een oplage van zes kranten voor vijfentwintig niet betalende abonnees. Kom daar nu nog eens om.