Koerdische poeier

Het afgelopen jaar heeft de heroïne-scène in Amsterdam een dramatische wijziging ondergaan. De reden is de overname van een groot deel van de handel door de Marokkanen.

Het zij onderhand genoegzaam bekend dat onze gasten uit de Maghrib het niet best doen in Holandya. Ik ga daar dus niet verder op in.

Nu is daar dan de heroïne bijgekomen. De oorzaak moet worden gezocht in de problemen in het Midden-Oosten. Een van de meest desastreuze neveneffecten van de Golfoorlog en de Koerdische kwestie - die schandvlek - is de gigantische stroom hoogwaardige heroïne die uit dit gebied komt.

Heroïne is in het Midden-Oosten altijd een kwestie van Real-politiek geweest. Weinigen weten het, maar een van de hete hangijzers in de Libanese burgeroorlog is geweest wie de revenuen controleerde van de Beka'a-vallei met zijn grote hennep- en papaveroogsten. De Syrische bemoeienissen met dit gebied hebben een sinister tintje: al sinds jaar en dag wordt beweerd dat de broer van president Assad - het hoofd van de geheime dienst - een van de grootste handelaren van het gebied is.

We hebben hetzelfde met de Afghanen gezien. Deze ongelooflijke vechtersbazen hebben er mede toe bijgedragen dat het Russische wereldrijk ten val kwam; dit echter is voor een aanzienlijk deel gefinancierd met de opbrengsten van de opiumoogsten, die in het grensgebied met Pakistan - waar anarchie heerst - door gevluchte Iraanse chemici werden gezuiverd tot heroïne, de befaamde "stuif-Paak'.

Het is in Koerdistan het oude liedje. Er is een machtsvacuüm en het enige dat echt efficiënt functioneert is de papaververbouwing, want met die opbrengst worden de wapens gekocht. Net als in Vietnam weten de Amerikanen dit en het interesseert ze geen zier.

De problemen met de zogenoemde "Bergturken' heeft dezelfde achtergrond. Het berggebied in Oost-Turkije - vanouds het terrein waar de mafia zijn opium kocht - wordt namelijk bewoond door Koerden. In samenwerking met gangsters uit Istanbul is een smokkelroute ontwikkeld over Hongarije en Tsjechoslowakije, landen die in het spoor van de perestrojka vervallen zijn tot grootscheepse corruptie.

Het gevolg is dat de prijs van heroïne in Amsterdam sinds de introductie ervan in 1974 nog nooit zo laag is geweest. Ter vergelijking: de "pink elephant' van de Chinezen had een aanloopprijs van vijftig gulden per gram. Jarenlang heeft de dagprijs geschommeld tussen de tweehonderd en driehonderdvijftig gulden en nu dan is hij gezakt tot vijftig gulden een halfje en tachtig tot negentig voor een hele gram. Een kilo die drie jaar geleden nog een ton opbracht, gaat nu de deur uit voor een kleine dertigduizend gulden.

Turken en Marokkanen kunnen maar matig met elkaar overweg; Marokkanen en Koerden des te beter: Koerden zijn net als de Berbers een bergvolk. De Koerden brengen het binnen en de Marokkanen verhandelen het op straat en ze beginnen de concurrentie onderhand de markt uit te prijzen.

De problemen zijn niet alleen beperkt tot het gebied dat de eerste aandacht tot nu toe heeft gekregen in de pers, de omgeving van het Mercatorplein. Vlak voor mijn vertrek naar Casablanca heb ik een kleine enquête gehouden in Amsterdam-Noord. Binnen een paar uur had ik op tien minuten lopen van mijn huis vier huisadressen ontdekt.

De Marokkanen hebben het grote geld ontdekt en ze gaan en masse plat. Ouders staan machteloos. Jongens laten hun kleine broertje optreden als "runner' - wie zal een knaapje in de tram controleren? - en dit zijn dingen die binnen de hele gemeenschap bekend zijn.

Een dialoogje dat ik hoorde op het Marokkaanse tv-programma Marnaba Bikum zegt voldoende.

“Jij bent stapelgek dat jij 's morgens om zes uur de deur uitgaat om te dweilen. Ik vang van de steun en verkoop honderd balletjes per dag voor twee tientjes de stuk.”

“Jongen, als er geen poeiertjes waren, had jij niet eens een broek aan je kont, met een zak om die rotzooi in te stoppen!”

Mijn zegslieden vertellen mij dat in Parijs, Lyon, Brussel en Antwerpen het goedgesneden pak van hetzelfde laken afkomstig is.