GP de la Libération nu nergens

Jaren lang organiseerden ze braaf de Ronde van Eindhoven. Altijd rondom de achttiende september, want dan viert de Lichtstad de bevrijding van de Duitsers. Hun budget was beperkt, maar desondanks slaagden ze erin een aantrekkelijk rennersveld te contracteren. Dus waren ze heel tevreden.

Toen maakten ze kennis met mijnheer Verbruggen. Een belangrijk heerschap, want hij was voorzitter van de FICP, de profsectie van de internationale wielerunie. “Verander jullie criterium in een ploegentijdrit”, opperde Verbruggen, “en ik beloof jullie iets moois.” Zo geschiedde. Een naam voor het nieuwe evenement was snel gevonden. De Grote Bevrijdingsprijs leek heel toepasselijk, maar de wielertaal is Frans en zo kwam het dat ze kozen voor Grand Prix de la Libération. Verbruggen hield woord: in 1989 kreeg de GP de status van Wereldbekerwedstrijd. Dus waren ze heel belangrijk.

Wie weet mochten ze nu vergaderingen bijwonen met voorname directeuren van de elf andere koersen onder de vlag van de Coupe du Monde. Als ze geluk hadden mochten ze zelfs aan één tafel zitten met Jean-Marie Leblanc, de grote Tourorganisator. Want die is immers ook de baas van Parijs-Roubaix. Studio Sport kwam kijken en ze werden geïnterviewd. Dus waren ze heel trots.

Begin 1991 lazen ze ineens in de krant dat hun GP uit het Wereldbekercircuit dreigde te verdwijnen. De ploegleiders, de sponsors en de renners hadden bij Verbruggen geklaagd. De Eindhovense GP paste niet in hun programma. Een ploegentijdrit, zo'n zware discipline, eiste te veel van de coureurs die al een lang seizoen met de slopende Tour en het WK in de benen hadden. Op 14 september 1991, aan de vooravond van hun GP, vroegen ze het alle betrokkenen recht op de man af: wat was hun mening over de rit tegen de klok? De negentien ploegleiders van de deelnemende teams ondertekenden zonder uitzondering een petitie, waarin de FICP werd verzocht de Grand Prix de la Libération te behouden voor de Coupe du Monde. Dat zag er toch weer enigszins hoopgevend uit, maar de ook aanwezige Verbruggen schudde het hoofd. Dus waren ze heel bezorgd.

Twintig september 1992. Geen ploegentijdrit in de Lichtstad. Ook geen Ronde van Eindhoven in het centrum. Er waren veel conflicten aan vooraf gegaan. En mensen weggelopen. Ten slotte kwam er een veldrit, de GP Datelnet, ergens achteraf. Aan een plas. Dus waren ze nergens meer.