Al Gore

In de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen, heeft de democratische kandidaat voor het vice-presidentschap Al Gore een boek gepubliceerd (Earth in the balance) waarmee hij, volgens George F. Will (in NRC Handelsblad van 8 september), een acte van onbekwaamheid heeft afgegeven voor het bekleden van een hoog regeringsambt.

Volgens Will zou Gore zich vergalopperen aan de volgende boude beweringen: er zou wetenschappelijke consensus bestaan over de mondiale temperatuurstijging, er dient mondiaal een evenwichtiger economische ontwikkeling te zijn (met minder consumentisme in het Noorden) en de zorg om het milieu - de draagkracht van de aarde - moet een leidend (ordenend) maatschappelijk beginsel zijn. Gore's "extremistische ideeën' doen volgens zijn criticus geen recht aan de bemoedigende tekenen van milieuherstel die kunnen worden waargenomen en zijn ronduit onthutsend.

Sinds het begin van de industriële revolutie is het niveau van CO2, methaan en andere broeikasgassen met vijftig procent toegenomen. De afgelopen eeuw is de gemiddelde temperatuur op aarde met ruim een halve graad gestegen. Maar inderdaad: een direct verband hiertussen is nog niet aangetoond en een volkomen inzicht kan volgens deskundigen ook nog wel twintig tot dertig jaar op zich laten wachten.

Gore's pamflet mag blijk geven van een overschatting van de mogelijkheden om de wereld en de menselijke beschaving uit het Witte Huis te hervormen. Maar het voortrazen op de American Highway of Life zonder zelfs maar het doel van de reis ter discussie te willen stellen (de lijn van de regering Bush in Rio) is in elk geval zeer kortzichtig.