Van Dale

Er is zeker niets op tegen om de twaalfde Dikke van Dale een beetje in het zonnetje te zetten. Maar gaat het aan om (NRC Handelsblad, 3 september) het nu te doen voorkomen alsof dit woordenboek zo voorlijk is met het weghalen van de komma na het trefwoord, terwijl het in feite het hinkende paard is?

In de negende uitgave (1970) zou men bij de tijd zijn geweest (maar niet voorlijk: zo was Kramers er zeker zo'n vijf jaar eerder al mee begonnen, Wolters en anderen waren er mee bezig, Spectrum, dat het er al veel eerder zonder deed, was een gekleurd middenpuntje aan het bedenken dat helaas later zwart werd). Ook wordt er door van Dale bepaald geen "nationaal monument' omgestoten: het buitenland kent de komma net zo goed. Ze is bij ons inderdaad frequent, maar dat er "in de afgelopen tweehonderd jaar' "in Nederland vrijwel geen woordenboek' zou zijn verschenen "waarbij [lees: waarin] het trefwoord niet door middel van een komma van de omschrijving wordt afgescheiden' is onzin. Ik pak ze zo uit de kast waar een ander teken staat of helemaal geen (bijvoorbeeld sommige vertaalwoordenboeken uit een vreemde taal).

Erger nog, als de bijgevoegde foto inderdaad de nieuwe van Dale weergeeft, dan gebeurt die scheiding daar nog steeds, maar nu met een miniem, en volstrekt overbodig, aan de verklaring voorafgaand puntje!