Lutten 5 straks gewoon weer Lutten 5

Op een steenworp afstand van Ponypark Slagharen vermaakten opvallend veel toeschouwers zich zaterdagmiddag met de nieuwste attractie van SC Lutten.

SC Lutten 5 ontving op het eigen sportpark De Kei het vijfde elftal van Mariënberg en dat beloofde een spektakelstuk te worden. Niet omdat er voetbal van ongekende schoonheid zou worden geboden. En evenmin was men van een strijd op het scherpst van de snede verzekerd. Dat laten de fysieke capaciteiten van beide teams niet toe. Waar de belangstellenden eigenlijk op afkwamen was de verhoogde belangstelling die er sinds kort voor Lutten 5 bestaat. Sinds de oprichting van het elftal is het vijfde van Lutten een hot item. Alleen al de twee oefenwedstrijden die het team speelde tegen het vierde en zesde van Lutten (respectievelijk 4-3 en 6-4 winst) zorgden voor luide bijval van het publiek. “Lekker lachen joh, kijk maar”, verklaart een tienermeisje haar komst naar de wedstrijd. Ze wijst naar het midden van het speelveld. Daar probeert op dat moment de Sakala Mandoje een kunststukje uit te halen door de bal via een voorwaartse salto tegen te houden. Door zijn eigen rasta-kapsel verblind mist de Zaïrees elk coördinatievermogen waardoor hij onder het speeltuig door duikt. Medespelers slaan zich lachend op de dijen en ook langs de lijn is het dolle pret. Gelukkig ziet Mandoje er zelf ook de lol van in. En het past precies in de filosofie van het uit louter asielzoekers bestaande elftal. “Having big fun”, luidt het credo waarmee Lutten 5 de competitie is ingegaan.

In het kader van de integratie leek het Freek Amsink, beveiligingsbeambte bij het asielzoekerscentrum De Eik in het nabij Lutten gelegen Slagharen, een goed idee de SC Lutten met een elftal uit te breiden. Zijn voorstel om vijftien voetballende asielzoekers bij de club onder te brengen, werd enthousiast ontvangen. De plaatselijke levensmiddelenwinkel wierp zich onmiddellijk op als shirtsponsor voor het team en een lid van de vereniging nam de taak van trainer op zich. Het grootste probleem, hoe aan vijftien paar voetbalschoenen te komen, werd opgelost via een oproep in het plaatselijke krantje, het Lutter Journaal, waarbij de Luttense bevolking werd opgeroepen oude kicksen beschikbaar te stellen. Lutten-voorzitter Altienus Zwaan kreeg de taak om de thuiswedstijden van Lutten 5 in goede banen te leiden. “Een goede begeleiding is nodig. Ik heb op het centrum vaak meegemaakt dat ze elkaar in de haren vlogen. Voor ons zijn ze allemaal zwart, maar er zijn zoveel verschillende nationaliteiten, dat botst wel eens he”, zegt Amsink.

Van onderlinge animositeit was zaterdag weinig te merken. Alsof zojuist een Europa-Cupfinale was gewonnen, bejubelden de spelers vlak voor tijd het derde doelpunt van Nicolas Diki Mbiya (Amsink: “Een echter winner”) en het eerste competitiepunt. Of Lutten 5 een succesvol seizoen tegemoet gaat, is moeilijk vast te stellen. Het verloop binnen het team is groot aangezien de asielzoekers tussen de acht en tien maanden in Slagharen verblijven, waarna ze worden overgeplaatst. Op dit moment bestaat Lutten 5 uit zeven Zaïrezen, twee Somaliërs, een Albanees, een Iraniër en twee asielzoekers uit Kosovo.

Bovendien wordt bij de club het moment gevreesd waarop het winterweer zijn intrede doet, al heeft men een stok achter de deur voor het geval de spelers dan de kachel prefereren boven een moeilijk bespeelbaar voetbalveld, namelijk het verplicht betalen van de contributie van de vervanger. Voorzitter Zwaan is ervan overtuigd dat het gewenningsproces tussen de oude en nieuwe leden spoedig is voltooid. “Lutten 5 is straks gewoon Lutten 5”, zegt hij. Vooralsnog wekten na afloop van de wedstrijd de drinkgewoonten van het exotische gezelschap enige verwondering bij de andere clubleden. In plaats van aan het bier laafde Lutten 5 zich aan de chocomel, cola en sinas. Alleen keeper Beshika Ibishi liet zich het gerstenat goed smaken. Hij woont al twee jaar in Nederland, en heeft zich in wel meer opzichten aan zijn omgeving aangepast. “Het was een klotescheids, we hadden met 4-3 moeten winnen”, gaf hij blijk van zijn onvrede over het 3-3 gelijke spel tegen Mariënberg.