Journalistiek taboe

De onlangs benoemde Groningse hoogleraar journalistiek, M.L. Snijders, laat in een interview met NRC Handelsblad (8 september) weten ten strijde te willen trekken tegen de taboes in de journalistiek. Helaas weet Snijders slechts één "taboe' te noemen: “Het stelselmatig niet-vermelden van etnische afkomsten, ook daar waar het wel degelijk relevant was.”

De werkelijkheid moet ontnuchterend zijn voor Snijders: het desbetreffende taboe bestaat niet, want er wordt niet stelselmatig gezwegen. Wel is het duidelijk dat niet alle media dezelfde koers volgen: sommige hebben de neiging etnische afkomst, zeker als het om negatieve zaken gaat, te benadrukken, andere zijn er terughoudender in.

Over dit verschil in benadering wordt al een aantal jaren gediscussieerd, openlijk en soms heftig. Dat gebeurt bovendien op goede gronden. In deze tijd, waar het begrip "etnische zuivering' in zwang raakt, wordt nog eens duidelijk wat het gevolg is van het over en weer stigmatiseren van bevolkingsgroepen. Journalisten moeten op dit punt zorgvuldig of terughoudend zijn. Anders gebeurt het nog vaker dat hele bevolkingsgroepen verdacht worden gemaakt, zoals in het geval van de drugsaffaire, waar volgens de eerste berichtgeving duizenden Ghanezen bij betrokken zouden zijn.