Filmfestival van Venetië hunkert naar Hollywood-glamour; Gouden Leeuw voor Zhang

VENETIE, 14 SEPT. Op het binnenhof van het Dogenpaleis werd zaterdag de 49ste Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica, oftewel het Filmfestival van Venetië, afgesloten met een wat matte prijsuitreiking.

De hoofdprijs, de Gouden Leeuw, kreeg de Chinese cineast Zhang Yimou voor zijn film Qiu Ju da guansi (Qiu Ju haalt haar recht). Dat lag min of meer voor de hand, aangezien Zhang vorig jaar, naar de mening van velen ten onrechte werd "afgescheept' met een Zilveren Leeuw voor zijn Raise the Red Lantern. Zhangs vaste hoofdrolspeelster Gong Li werd bekroond met de Coppa Volpi, de prijs voor de beste vrouwelijke hoofdrol.

De Coppa Volpi voor de beste mannelijke hoofdrol werd uitgereikt aan veteraan Jack Lemmon, voor zijn rol in James Foley's verfilming van David Mamets toneelstuk Glengarry Glen Ross. Ook die prijs lag voor de hand, niet alleen met oog op Lemmons spel en veelomvattende carrière, maar ook omdat hij, anders dan de in diezelfde film minstens zo goed acterende Al Pacino, in Venetië aanwezig was en dus in de gelegenheid om de prijs persoonlijk in ontvangst te nemen. En Jack Lemmon is een Ster van de ouderwetse, zuivere Hollywood-snit - iets waar het Venetiaanse Filmfestival ondanks haar hoogstaande artistieke pretenties, zeker voor haar slotavond, naar hunkert, met de concurrentieslag in gedachten die het voert met het Filmfestival van Cannes.

De Zilveren Leeuwen zorgden wel voor een verrassing, want ze werden vooral diplomatiek verdeeld: eentje voor het egocentrische Frankrijk (voor Claude Sautets Un coeur en hiver), eentje voor een oostblokland (voor het barokke Hôtel de lux van de Roemeen Dan Pita), eentje voor de rest van Europa (voor de Spaanse klucht Jamón Jamón van Juan José Bigas Luna). Claude Sautet kreeg ook de prijs van de internationale filmkritiek.

Met haar Speciale Grote Juryprijs voor Mario Martone leek de elfkoppige jury, waarin naast voorzitter Dennis Hopper onder meer de regisseurs Jiri Menzel en Neil Jordan zitting hadden, naast scenarioschrijver Hanif Kureishi en componist Ennio Morricone, een vriendelijke buiging te maken naar het land dat zo gastvrij dit oudste filmfestival ter wereld al zoveel jaren mogelijk maakt: want Martones film Morte di un matematico napoletano is knap, maar zichtbaar en in alle opzichten de eerste film van iemand die opleiding en ervaring opdeed aan het toneel. De jury zag overigens af van haar recht om een zogenaamde "Osella d'oro' toe te kennen, in het leven geroepen om een bepaalde technische kwaliteit van een film te onderstrepen, een scenario, of een geluidsband. Wel werd er een voor deze gelegenheid ingestelde prijs uitgereikt aan Roberto Rossellini jr., ter nagedachtenis aan zijn moeder Ingrid Bergman.

Tenslotte bekroonde de Italiaanse Senaat de Senegalese cineast Ousmane Sembene met de Gouden Medaille voor diens film Guelwaar.

En zo werd de 49ste Mostra van Venetië afgelopen zaterdagavond laat een festival van gepasseerde namen. Want waar was Orlando van de Britse Sally Potter, de film die als enige in het hele programma een staande ovatie kreeg? Waar was Tilda Swinton, de alom toegejuichte titelrolspeelster van die film? En waar was La chasse aux papillons van de Georgiër Otar Josseliani, lieveling van kritiek en publiek?

    • Joyce Roodnat