Seles heeft haast, ze wil meer dan tennis

NEW YORK, 12 SEPT. Evenals Wimbledon gaat ook de US Open weer ouderwets gebukt onder het gekreun van Monica Seles. De finale van Wimbledon werkte ze geluidloos af, in Los Angeles leek het er even op of één van de rijkste teenagers van de Verenigde Staten haar leven echt had gebeterd, terwijl ook op de US Open waar zij tot nu toe geen set heeft verloren het klagende gekerm aanvankelijk achterwege bleef. Maar de halve finale tegen haar landgenote Marie-Joe Fernandez bleek voor Seles belangrijk genoeg om nog eens aan te tonen dat agressie de sleutel is van haar spel.

En dat is voor de 18-jarige Amerikaanse speelster met de Joegoslavische-Hongaarse genen nu eenmaal onverbrekelijk verbonden met een irritant gekreun. Zij put er inspiratie uit als zij het moeilijk op de baan heeft. Hoewel de setcijfers tegen Fernandez (6-3, 6-2) andere taal spraken.

Er is weinig verbeeldingskracht voor nodig te concluderen dat het zoveelste succesprodukt van de Nick Bolletieri Tennis Academy in Florida op de US Open morgen - evenals vorig jaar overigens - in de finale van het vrouwenenkelspel tegen Aranxta Sanchez-Vicario op haar derde Grand-Slamtitel van het jaar afstevent. Alleen op Wimbledon moest zij dit jaar de eer laten aan Steffi Graf. Op de US Open verklaarde Seles de afgelopen weken last te hebben van een virus en een zere keel. Maar degene die beweert dat zij de ziekste is, toont zich onbetwist de sterkste bij de vrouwen. Met de hoofdprijs van 500.000 dollar - de US Open is het enige Grand-Slamtoernooi waar de vrouwen evenveel verdienen als de mannen - kunnen haar verdiensten qua prijzengeld alleen in 1992 alweer oplopen tot meer dan twee miljoen dollar. Het zou haar zevende Grand-Slamtitel worden. Maar Monica heeft haast. Een leven dat uitsluitend uit tennis bestaat is haar te eenzijdig. Ze zou wel filmster willen worden, iets in de mode willen doen, terwijl ook een plaatje opnemen haar wel wat lijkt. Maar voorlopig regeert zij het tennis, waar zij domineert met ijzeren vuist. Fernandez: “Je kunt proberen wat je wilt. Als ze even in problemen komt schakelt ze over naar een hoger niveau en slaat je van de baan.”

In 1993 staat er bij de vrouwen in 67 toernooien het record prijzenbedrag van 33 miljoen dollar op het spel. Dat de 22-jarige Spaanse Aranxta Sanchez-Vicario een ruime greep uit die pot zal doen staat wel vast. Zij heeft op Flushing Meadow meegedaan aan het vrouwendubbelspel, de mixed-dubbel en het enkelspel waarin zij gisteren in de halve finale op de US Open in ruim een uur de Bulgaarse Maleeva-Fragnière met 6-2, 6-1 versloeg. Op het gravel van Parijs won zij in 1989 een beetje fortuinlijk tegen de door buikloop geplaagde Steffi Graf haar enige Grand-Slamtoernooi tot nu toe. Maar op de US Open zorgde Sanchez-Vicario door een overwinning in de kwartfinales tegen Graf voor de grootste verrassing van dit toernooi bij de vrouwen. Waar in tegenstelling tot de mannen (waar de eerste vier van de ATP-ranking op Flushing Meadow in de halve finale staan) dit jaar met de vroegtijdige uitschakeling van Graf, Navratilova en Capriati wél sprake van een verrassend toernooi is geweest.

Niettemin moet Sanchez-Vicario, die zowel een trainer in dienst heeft om haar baselinespel te perfectioneren als een coach om haar beter te leren volleren aan het net, voor de twaalfde keer vandaag in de finale opboksen tegen Monica Selis. De cijfers zijn voor haar niet erg opbeurend. 10-1 voor Seles.

Grabb en Reneberg incasseerden in de mannen dubbelfinale een cheque van 184.000 dollar als winnende team, voordat Stefan Edberg gistermiddag tegen Ivan Lendl een 2-1 voorsprong verdedigde in de vijfde set van hun wedstrijd in de kwartfinale die donderdagavond tot twee keer toe werd afgebroken wegens regen. De Zweed won na 6-6 uiteindelijk de tie-break met 7-3 maar kende benauwde momenten toen de Amerikaan zijn service brak op 3-3. Maar de omstandigheden waren totaal verschillend aan de avond ervoor toen onder kunstlicht werd gespeeld. Gistermiddag was het half bewolkt en stond er een harde wind in het Louis Armstrong Stadium. “Daardoor wisselde het licht steeds op de baan”, klaagde Lendl, die enkele fatale missers in het net of buiten de lijnen sloeg toen hij bij 4-3 op eigen service drie kansen kreeg uit te lopen naar 5-3. Maar Edberg brak terug en kreeg in totaal zeven matchpoints in twee dagen waarvan hij het vijfde eindelijk benutte.

Vandaag speelt Edberg al om elf uur Amerikaanse tijd de halve finale tegen Michael Chang. “Dat maakt me niet uit. Dan weet ik ten minste waar ik aan toe ben en wanneer ik op de baan sta.” Super Saturday staat na de vrouwenfinale Seles-Sanchez-Vicario echter geheel in het teken van de tweede halve finale tussen Pete Sampras en Jim Courier. De twee Amerikanen die in overleg tussen de toernooidirectie en CBS voor primetime op de Amerikaanse televisie zijn gepland.

In precies honderd minuten verloren Tom Nijssen en Helena Sukova voor slechts een paar toeschouwers op de Grandstand in drie sets (6-4, 3-6, 3-6) de finale van het mixed-dubbel tegen het Australische duo Woodforde/Provis, dat voor de hoofdprijs als team 46.500 dollar ontving. De 27-jarige Nijssen moest het met zijn Tsjechische gelegenheidspartner Helena Sukova doen met 22.000 dollar. Met de broer van Sukova, Cyril, werd de Nederlander in de tweede ronde uitgeschakeld in het mannendubbelspel (toch ook goed voor 7500 dollar per team). Nijssen speelde tevens kwalificatie voor het mannen enkelspel waar je op Flushing Meadow ook geld voor krijgt, zodat de Limburger na bijna drie weken niet ontevreden naar huis terugkeerde. “Helena en ik hebben pas een week voor de US Open besloten een duo te vormen. Als je dan de finale haalt is dat niet slecht”, beweerde Nijssen, in de singles inmiddels afgezakt tot een 190ste plaats op de ATP-ranking.

Wanneer zijn vaste partner Manon Bollegraf, aan de enkel geopereerd, in oktober weer hersteld is gaat Nijssen weer met haar spelen. Samen wonnen zij in 1989 Parijs en vorig jaar de US Open. Opmerkelijk was nog dat er een conflict aan de wedstrijd van gisteren vooraf was gegaan. Nijssen: “We hadden donderdag alle vier al een vlucht geboekt. We zijn ook drie kwartier met de organisatie in conclaaf geweest om donderdag te spelen. Maar de organisatie weigerde dat vanwege de sponsors.”

    • Marc Serné