Elvis-relieken trekken honderden bezoekers

ROTTERDAM, 12 SEPT. Ben Prangee zegt dat zijn eigen Elvis-pak hem 8.500 gulden heeft gekost. Het is lichtblauw, bestikt met veel spijkers en gekleurd glas. En met een brede riem van het soort dat Elvis in zijn periode van verval als corset diende. Eerbiedig fotografeert Prangee de uitgestalde bezittingen van The King in het Elvis-museum. Al weet hij eigenlijk niet of het allemaal wel echt is. “Dat T-shirt ziet er toch anders uit dan op de foto.”

Vijftien jaar na het overlijden van The King trekt het Elvis-museum door Nederland. Dit weekeinde in Rotterdam-Ahoy, volgende week in Apeldoorn en volgende maand weer in Duitsland. De collectie is “voor zeker vijf nullen” gehuurd door Jan Beunk van Arty Promotions Holland en door Le Bateau Promotions. Impresario Beunk verrijkte naar eigen zeggen de Nederlandse discotheken in het verleden met modderworstelen, koemelken, dwergwerpen en de mannelijke strippersgroep The London Knights (“35 centimeter, dat was ons selectiecriterium”). Nu heeft hij de hand weten te leggen op het Elvis-museum.

Alles in de collectie van het museum is authentiek, verzekert Beunk. Vijf jaar heeft een agent Elvis-fans afgelopen en Priscilla Presley, ex-vrouw van Elvis, heeft er zelf haar goedkeuring aan gehecht. Behalve Elvis-relieken bevat zijn museum ook glimmende "fun-auto's' in de vorm van een dobbelsteen of gitaar ("Elvis' Heaven').

Echt of niet, de honderden bezoekers in Ahoy schuifelen met devote blik langs de vitrines. Er zijn zijden zweetdoekjes, die Elvis in de jaren zeventig in grote hoeveelheden in het publiek wierp. Eerste persingen van "It's Allright Mama'. Een wit-lederen pak dat hij in 1969 na zijn come-back in Las Vegas droeg. Het short van dr. George Nichopoulos, die hem tot zijn dood zo royaal van pillen en poeders voorzag. De ster van "deputy-sheriff', die Elvis ook ophad toen hij - bijna scheel kijkend van de cocktail van uppers en downers die hij zojuist had genuttigd - met president Nixon poseerde voor een anti-drugscampagne.

Op een klein podium zingt Elvis-vertolker Wayne Tulsa. Hij reist een maand met "het circus' mee. Op de dag dat The King stierf, verliet hij naar eigen zeggen de verffabriek in Birmingham om nooit weer terug te keren. Hij leeft liever van het imiteren van Elvis, Tom Jones en Engelbert Humperdinck. “Elvis is a decent living”, meent hij.

Dat vindt ook Beunk. Hij zal nog een klein jaar met zijn museum door Europa trekken: “We mijden het Oostblok, die mensen hebben gewoon geen geld. En volgend jaar kom ik terug met het Marylin-Monroe-museum. Dat is nog veel groter”.

    • Coen van Zwol