Twee maal Vermeend

"LEDEN BELLEN LEDEN'is één van de komende activiteiten van de PvdA om de partij weer nieuw elan te geven. Kamerleden zullen in dat kader met gewone leden bellen om over politieke actualiteiten te spreken. Een nobele gedachte, maar wat moet het gewone partijlid denken die straks wordt gebeld door partijgenoot Vermeend? Van de fiscale specialist van de Tweede-Kamerfractie is deze week het boek "De achterkant van het belasting- en premiebiljet' verschenen. Dat wil zeggen: niet van het Kamerlid, maar van de deeltijd-hoogleraar Vermeend. Een onderscheid dat bij Vermeend niet onbelangrijk is.

In zijn boek ontpopt Vermeend zich als fel tegenstander van de herziening van het ziektekostenstelsel volgens de plannen van staatssecretaris Simons. De voorstellen zijn onvoldoende doordacht, meent hij. Het zal leiden tot een belastingtarief van 43 procent in de eerste schijf en fiscaal-psychologisch is dat om moeilijkheden vragen, aldus Vermeend.

Het zijn valide argumenten die hij hanteert, alleen blijft de intrigerende vraag waarom Vermeend als Kamerlid steeds voor dezelfde plannen heeft gestemd. Zelf heeft hij geen moeite met deze schizofrenie: “Als hoogleraar analyseer je objectief cijfers. Je kunt dan tot bevindingen komen die haaks staan op kabinetsbeleid, of die op gespannen voet staan met ideeën binnen de fractie en de partij. Ik heb daar absoluut geen moeite mee”, zei hij toen hem hiernaar werd gevraagd. Dat Vermeend daar zelf geen moeite mee heeft, zij hem vergeven, maar wat moet de kiezer met een volksvertegenwoordigder die als hoogleraar tot diametraal andere conclusies komt?

VERMEEND IS overigens niet uniek. Eerder ging het CDA-Kamerlid Stevens hem al voor toen het eveneens om het plan-Simons ging. Ook Stevens veroorloofde het zich om als professor een veel kritischer toon aan te slaan dan als senator.

Kamerleden worden dan wel geacht zonder last of ruggespraak te opereren, de ongeschreven regel van de fractiediscipline blijkt in de praktijk ten minste zo belangrijk. Maar als de opvattingen van professor en Kamerlid zo uiteenlopen als in het geval Vermeend, gaat er iets wringen. Dan heeft de kiezer recht op duidelijkheid. Vermeend zou ook als Kamerlid voor zijn eigen mening moeten uitkomen. Opdat een telefoongesprek met hem voldoende is.