DE THUISBROEK: DE TEGENHANGER VAN DE LEGGING; Relaxen in paars zeewier

De Nederlandse campings zagen er dit jaar bont en blauw van: de housebroek is bezig het trainingspak te verdringen als vakantietenue nummer één. De meestal katoenen housebroek combineert de uitbundige kleurenmotieven van zwemkleding met het "lekker makkelijk' van de trainingsbroek. Er bestaan wel trainingspakken die even zuurstokachtige kleurtjes hebben, maar die kosten meteen vijf-, zeshonderd gulden. De prijs van een housebroek varieert van 15 tot 35 gulden.

Dit voorjaar kwamen ze voor het eerst op de markt. Letterlijk, want vooral de markten zijn verspreidingsplaatsen van de housekleding. Een kraamhouder op de Amsterdamse Albert Cuyp noemt het een kwestie van “met je tijd meegaan.” Vandaag draagt hij een bruine, terlenka broek maar anders heeft hij ook wel eens een felle housebroek aan - “voor de reclame”.

Zijn koopwaar bestaat naast housebroeken van het merk Troop, uit t-shirts met opschriften in het genre "Bier heeft dit prachtige lichaam gemaakt' of "Niet lullen, bijvullen'. Shirts en broeken vliegen over de toonbank. De kooplui van aangrenzende kraampjes lopen allemaal in housebroek. Bomen van mannen die, zo zegt de kraamhouder, een jaar geleden er niet over zouden peinzen om in een bloemetjesbroek te lopen. Nu komt een contributie-ophaler langs in een broek met turkoois en paars zeewier. Zijn casual look is compleet met een hemdje en een paar enkelhoge sportschoenen. Er zijn inmiddels ook houseshirts - badstoffen t-shirts met felgekleurde katoenen schouderstukken - maar die vinden minder gretig aftrek.

Of de kledinglijn iets met houseparties te maken heeft, zoals de naam suggereert, kan de marktkoopman niet zeggen; daar komt hij nooit. Opvallend is wel dat Amerikaanse rappers die hun clips vertonen op MTV zich nog altijd steken in dure merk-trainingspakken, nooit in een housebroek. De kleurige elastieken-bandbroek lijkt een typisch Nederlands verschijnsel, al staat er nog zo hard "Made in USA' op de band.

“Ze worden echt niet gemaakt in Amerika, dat zou veel te duur zijn,” zegt G. Kabenda die de housebroeken van het merk Troop importeert voor textiel-groothandel Gazan in Amsterdam. Indonesië, Taiwan, de traditioneel goedkope textiellanden, daar komt de broek vandaan. Housebroeken, housepants, baggy pants (naar de zakkige vorm) of huisbroeken heten de modellen die hem worden aangeboden. Volgens hem heeft het niets met de house-cultuur te maken. “Je moet het meer vertalen naar "thuisbroek' - iets waarin je je makkelijk voelt.”

Het blijken vooral jongens en mannen te zijn die behoefte hebben aan lekker makkelijk. De zwaarste buik klotst nog comfortabel tegen de elastieken band van de huisbroek. Vrouwen dragen er zelden een. Je zou kunnen zeggen dat de housebroek de mannelijke tegenhanger van de al langer bekende legging is.

Gazan exporteert ook een deel naar België, Groot-Brittannië en Frankrijk, maar Nederland spant de kroon. Wie had nou verwacht dat de Nederlandse man plotseling behoefte zou krijgen aan vormeloze bloemetjesbroeken? “Je weet nooit van tevoren wie zijn benen erin wil steken,' zegt Kabenda, “maar het is een heel eigen leven gaan leiden.” Er is inmiddels ook een kinder-houselijn gesignaleerd.