Basketballer als handelsreiziger

AMSTERDAM, 9 SEPT. De Amerikaanse basketballer Patrick Ewing is nog maar net uit zijn droom ontwaakt of hij moet in zes dagen tijd half Europa “doen”. Na München, Madrid, Parijs en Brussel was de speler van het Dreamteam gisteren enige uurtjes in Nederland. Hij gaf een persconferentie in Amsterdam, deelde in Rotterdam handtekeningen uit en kon toen eindelijk weer "back home'.

Ewing maakte, met zijn gouden Olympische medaille op zak, reclame voor zijn eigen schoenenmerk. “Van eerste klas kwaliteit, anders zou ik mijn naam er niet aan geven”, zei Ewing. “Basketbal is business, maar dit is echte business. Want er is ook een leven na het basketbal.” De schoen kost ongeveer negentig dollar. Na zijn werk voor de New York Knicks, waar hij nog vijf jaar onder contract staat, wil de nu 30-jarige graag nog wat te doen hebben. “Voor het geld hoef ik het niet te doen, maar ik kan niet thuis zitten en duimen draaien.”

Na Barcelona had Ewing vooral behoefte aan rust. “Voor mij geen recepties. Ik ben direct naar huis gegaan en heb daar mijn gekwetste enkel en duim rust gegeven.” Het einde van de Olympische Spelen kwam hem niet ongelegen. “Dat we goud zouden winnen, wisten we van tevoren. Wij zijn de besten ter wereld. Onderling hebben we heel veel lol gehad. Ook in het veld. Wie er dan tegenover je staat, is niet belangrijk. Veertig punten verschil? Dat moet dan maar. Je doet gewoon je werk.”

Heeft hij het Olympische gevoel leren kennen? “Olympisch gevoel, wat is dat”, luidt het antwoord. “Met Mullin en Pippen heb ik een dag het Olympisch dorp bezocht. Maar veel hebben we niet gezien, want we hadden telkens heel veel mensen om ons heen. Dat was soms buiten alle proporties. We konden ons nergens vertonen.”