Den Braven: "SVV Dordrecht zit toch nog in de eredivisie?'

ROTTERDAM, 7 SEPT. Een punt uit vier wedstrijden, een lading gele kaarten, interne strubbelingen bij zowel het bestuur als de spelersselectie en een in vlot tempo opgebouwd negatief imago. Het gaat niet goed met SVV Dordrecht '90, het kansarme kindje dat met de filantropische steun van Kees den Braven en John van Dijk twee seizoenen lang kunstmatig in leven werd gehouden, maar door de laatste vorige week in de steek werd gelaten. Gistermiddag kreeg Van Dijk tijdens het kansloze optreden van SVV Dordrecht tegen Feyenoord nog eens de bevestiging van de juistheid van zijn beslissing zijn handen van de fusieclub af te trekken.

SVV Dordrecht '90 is dood, leve Dordrecht '90. Als alles volgens planning verloopt gaat de club binnen afzienbare tijd onder deze nieuwe naam door het leven omdat die, volgens het bestuur, meer overeenkomt met de huidige verhoudingen binnen de club. Het eerste deel van de huidige clubnaam, de Schiedamse Voetbal Vereniging, doet lachwekkend aan nu Van Dijk c.s. zich bij de Dordtse suprematie hebben neergelegd. Vorige week stapte Van Dijk op als vice-voorzitter van de club, omdat “het niet meer zo goed klikte tussen Den Braven en mijzelf. Kees ziet de dingen anders dan ik.”

De huidige reclame op het shirt van SVV Dordrecht '90 weerspiegelt de verhouding tussen beiden het best. Waar de naam van de kitfabrikant in de maximaal toegestane afmetingen op de voorkant van het groene shirt prijkt, moet Van Dijk genoegen nemen met de kleinere advertentieruimte op de achterzijde. Een bijrol voor Van Dijk, en zo is het eigenlijk altijd geweest sinds de twee zakenlieden twee jaar geleden aanvankelijk broederlijk samenspanden om in Dordrecht iets moois te laten opbloeien.

Een botsing kon niet uitblijven tussen Van Dijk, de autohandelaar die met kinderlijke vreugde een voetbalclub als een stuk speelgoed beschouwt, en Den Braven, die sinds het opeisen van het voorzitterschap bij SVV Dordrecht '90 steeds meer machiavellistische trekjes begon te vertonen. “Je kunt met elkaar een verschil van mening hebben, maar dan moet daar over gepraat worden. Als dat niet gebeurt, ben je als club verkeerd bezig. En dan vind ik er niks meer aan”, verwoordde Van Dijk gisteren zijn irritatie over het feit dat hij als vice-voorzitter steeds frequenter buiten de beleidszaken van de Dordtse club werd gelaten.

De twijfels over zijn rol in Dordrecht namen volgens Van Dijk in verhevigde mate toe nadat op 20 augustus van het vorig jaar trainer Dick Advocaat en assistent-trainer Peter van Velzen werden ontslagen terwijl Van Dijk op vakantie was. “Dat deed wel pijn, zeker als je bekijkt dat Dickie het helemaal niet zo slecht deed bij de club. Dat is het laatste jaar wel bewezen”, spuide Van Dijk gisteren zijn gal, nadat hij zich aanvankelijk diplomatiek had opgesteld door zijn vertrek als “een opsomming van factoren” te verklaren maar even later zijn persoonlijke dieptepunten bij de club de revue liet passeren. Zo werd hij niet gekend inzake de licentiekwestie (“eind juli nog niet!”), het aantrekken van Hans Kraay jr. (“Ik heb weinig verstand van voetbal maar wat hebben we aan Kraay?”) en heeft hij steeds moeten vechten tegen het al langer bestaande plan om de clubnaam te wijzigen. “Ze denken daarmee meer publiek te trekken maar ik vraag me af waar dat dan vandaan moet komen.”

Dat Van Dijk het nog een jaar bij SVV Dordrecht '90 heeft volgehouden komt, zo zegt hij, omdat hij de zaken graag netjes afhandelt. Zo komt hij dit seizoen zijn verplichtingen als shirtsponsor bij SVV Dordrecht '90 nog na. Zijn laatste bemoeienis bij de club, want aan het eind van het vorige seizoen hevelde Van Dijk zijn spelersaandeel (Dean Gorré, Errol Refos, Orlando Trustfull, Lloyd Kammeron en René van der Vegt) al over naar zijn oude liefde Feyenoord.

Het deed gezien de recente ontwikkelingen koddig aan Den Braven en Van Dijk elkaar bij het verlaten van stadion De Kuip zo vluchtig mogelijk (“Dag John”, “Dag Kees”) de hand te zien schudden. Een plichtpleging waaraan beiden nog maar zelden hoeven te voldoen, aangezien Van Dijk niet van plan is thuiswedstrijden van SVV Dordrecht '90 nog vaak te bezoeken. “Ik kan tenminste weer mijn eigen wedstrijden uitzoeken. Woensdag ga ik lekker naar Nederland-Italië, heel wat beter dan voor de zoveelste keer naar die Krommedijk te moeten”, grinnikte Van Dijk. Zijn tijd zit er zo goed als op bij SVV Dordrecht '90, waar de door sportieve tegenslag en een stortvloed aan gele kaarten geplaagde trainer Han Berger vertwijfeld uitroept dat “deze club door Jan en alleman sowieso wordt gezocht” en Hans Kraay jr. amper een maand na de ondertekening van een tweejarig contract het niet meer naar zijn zin heeft. Kees den Braven deed geheel in eigen stijl de perikelen bij "zijn' club af met een: “We zitten toch nog in de eredivisie? Nou dan.”

De wedstrijd tussen Feyenoord en SVV Dordrecht, respectievelijk de nummer een en achttien op de nog prille ranglijst, was vooraf door velen als een formaliteit voor de thuisclub bestempeld. Niettemin duurde het een uur voordat Feyenoord het krachtsverschil tot uitdrukking bracht. Een vrije trap van Rob Witschge werd toen door John Metgod ingekopt. Vier minuten later stond het al 2-0. Opnieuw vormde een vrije trap van Witschge de inleiding tot een doelpunt. Zijn schot op doel werd door keeper Joop Hiele weliswaar gekeerd maar de bal sprong vervolgens voor de voeten van Mike Obiku, die zijn tweede competitiedoelpunt liet aantekenen.

Kiprich, gisteren zijn 29ste verjaardag vierend, zorgde negen minuten voor tijd voor 3-0. Feyenoord-trainer Geert Meijer was vooral tevreden over de tweede helft van Feyenoord. “Toen zijn we wat agressiever voorin gaan spelen. Na de 2-0 wist ik dat de wedstrijd beslist was. Maar zonder arrogant te willen overkomen: we waren het natuurlijk aan onze stand verplicht om vandaag te winnen.” Daar was zijn collega Han Berger van SVV Dordrecht '90 het mee eens. Berger miste vooral “beleving” bij zijn spelers, waarvan er zes een gele kaart ontvingen van scheidsrechter Van Vliet. Aan Feyenoord-zijde werd slechts Obiku berispt.