Concurrenten van reserve Gullit stuntelen bij Milan

MILAAN, 7 SEPT. Eén speler zal woensdagavond de oefeninterland van Nederland tegen Italië in ieder geval heel serieus nemen. Ruud Gullit is dolblij dat hij in een echte wedstrijd mag meedoen. Gistermiddag zat de aanvaller tijdens de competitie-opening van zijn club AC Milan tegen Foggia (1-0) als overbodige buitenlander op de tribune. De kranten in Italië staan dagelijks vol over Gullits trieste positie.

Gullit lijkt in Noord-Italië een kansloos gevecht te voeren. AC Milan heeft niet voor niets Jean Pierre Papin voor 28 miljoen gulden van Olympique Marseille overgenomen en het is de bedoeling dat de Fransman samen met Marco van Basten het beste spitsenduo van Europa gaat vormen. Slechts bij een blessure of vormverlies van Papin zal Gullit misschien weer in beeld komen. Maar dan zijn er nog ook de talentvolle Dejan Savicevic uit Montenegro en de Kroaat Boban. De wachtkamer in het San Siro-stadion zit propvol.

De koopziekte van Silvio Berlusconi zal AC Milan dit seizoen zeker gaan opbreken. Het is niet verkeerd om uit voorzorg een buitenlander meer aan te trekken. Maar om wekelijks drie buitenlanders naar de tribune te moeten sturen is veel te veel van het goede. Dat zal wrijvingen gaan geven. De afvallers zullen nooit een heel seizoen zoet gehouden kunnen worden.

Trainer Fabio Capello roept voortdurend om de abnormale grootte van zijn selectie te verklaren dat AC Milan dit seizoen in de Serie A, de Europa Cup- en nationale bekercompetitie ruim zestig wedstrijden moet afwerken en dat hij iedereen hard nodig denkt te hebben. Hij sprak al van een roulatiesysteem. Zoiets werkt echter niet met gevestigde namen als Gullit. Een speler wil soms graag eens een wedstrijdje overslaan, maar niet om de week. Vooral als het steeds de belangrijke duels betreft. Ook een riant salaris vergoedt dan lang niet alles. Gullit mocht verleden week in de bekerontmoeting tegen de zwakke derderangsclub Ternana meespelen. Het zal hem ondanks zijn twee doelpunten nauwelijks hebben bevredigd.

Capello, lang niet zo zelfverzekerd als hij wil overkomen, gaf gistermiddag na de wedstrijd toe dat Gullit misschien nu nog rustig is omdat hij de prettige vooruitzichten van de interland tegen Italië heeft. Het is dus interessant om de sfeer bij Milan in de dagen na die wedstrijd eens te peilen.

Ook de voetbalfans hebben overigens weinig vertrouwen in Gullits toekomst in Milaan. In een enquete onder de lezers van het roze sportdagblad Gazzetta dello Sport bedeelde slechts zestien procent de Nederlander dit seizoen met een basisplaats. Savicevic kreeg 46 procent achter zijn naam, Papin 52, Rijkaard 78 en de ongenaakbare Van Basten 97.

Het is op zich helemaal niet vreemd dat AC Milan Gullit wil vervangen, maar dat moet men hem dan wel eerlijk tegen hem zeggen. Hij heeft een slopende carrière achter de rug en vijf knieoperaties sinds 1989 zijn niet bevorderlijk voor zijn lichamelijke fitheid geweest. Gullit zelf wil naar de buitenwereld toe van geen wijken weten. Hij heeft onlangs een rugblessure gehad en zegt zeker te zullen spelen als hij honderd procent fit is. Gullit beroept zich daarbij op zijn verdiensten voor AC Milan. De gevoelige Oranje-aanvoerder moet echter beseffen dat sentimenten niet tellen in de harde profwereld. Hij kan terugzien op een periode van vijf seizoenen bij Milan met veel titels en bekers. Er zijn topvoetballers die het minder lang in Italië hebben uitgehouden. De Duitser Lothar Matthäus speelt dit seizoen weer thuis bij Bayern München.

Ook voor Gullit, verleden week 30 jaar geworden, is er een tijd van gaan. Misschien kan hij, net zoals de toch niet domme Brit Gary Lineker, beter zijn laatste jaren serieuze voetbaljaren in Japan sluiten en nog één keer flink zijn bankrekening spekken. Het aanbod ligt er. Dat Gullit zich meer zorgen over zijn toekomst maakt dan hij beweert bleek gisteren in Milaan. Hij was door voorzitter Silvio Berlusconi voor een gesprek na de wedstrijd tegen Foggia uitgenodigd, maar de Nederlander vertrok voor het eindsignaal.

De zeer povere openingswedstrijd van het seizoen zal Gullit misschien de nodige hoop hebben gegeven. Hij had het zeker niet slechter gedaan dan de drie buitenlanders die gisteren bij AC Milan op het veld stonden. Papin bakte er helemaal niets van en werd vlak na rust terecht door Massaro vervangen. De 74.000 aanhangers van Milan toonden zich diep teleurgesteld in de nieuwe ster. Nadat Papin in de slotfase van de eerste helft een kans had verprutst hieven de supporters van wanhoop de handen in de lucht en draaiden honderden zich op de hoofdtribune om met de blik naar de plek waar Gullit zat.

Ook Van Basten en Rijkaard speelden beiden zeer matig. Van Basten had in de 26ste minuut van de tweede helft in één klap zijn tegenvallende prestatie kunnen goedmaken, maar zijn fraaie omhaal smoorde een tegenstander en haalde het doel niet. Er waren echter nog spelers bij Milan die beduidend slechter waren dan de twee Nederlanders. Papin dus, maar ook Gianluga Lentini. Zijn transfer zorgde voor veel ophef in Italië. Er was namelijk het schandalig hoge bedrag van 64 miljoen gulden mee gemoeid. De peperdure Lentini stuntelde gisteren als een amateur.

Het was jammer voor Gullit dat er volgens de reglementen in Italië per ploeg buiten drie buitenlanders in het veld ook nog niet één op de reservebank mag zitten. De aanvoerder van Oranje had tegen Foggia goed werk kunnen verrichten. Hij bewees in het verleden bij het Nederlands elftal dat een rol als invaller hem wel ligt. Nu deed Daniele Massaro, ook al 31 jaar, dat naar behoren. Hij bracht meer leven in de ploeg - zonder de licht geblesseerde captain Franco Baresi - en gaf in de 59ste minuut de voorzet waaruit Foggia-verdediger Grandini in eigen doel schoot. Deze gelukkige winnende goal en de wetenschap dat stadgenoot Inter bij Udinese had verloren maakte de middag van de tifosi weer helemaal goed. Daarom ook zal Papin voorlopig nog wel even de voorkeur boven Gullit krijgen.

    • Hans Klippus