Blessure Ron Zwerver kost volleyballers een pak dollars

GENUA, 5 SEPT. De voetblessure van Ron Zwerver heeft het Nederlandse volleybalteam misschien wel zo'n 50.000 gulden bruto per speler gekost. Zonder “de ruggegraat van het team”, zoals bondscoach Arie Selinger de topscorer gisteravond noemde, bleek Oranje niet in staat het matige Cuba te verslaan. Na de 3-1 nederlaag rest Nederland vanavond in Genua slechts "de kleine finale' tegen Verenigde Staten.

Er is in de World League van dit jaar meer geld dan ooit in het volleybal te verdienen. Het totale prijzenbedrag in deze derde editie bedraagt in totaal drie miljoen dollar. Nederland verdiende in de voorronde al een bedrag van 138.000 dollar. Een derde plaats in Genua levert nog eens 200.000 dollar extra op, een vierde een ton. De ploeg die de World League wint neemt liefst een miljoen dollar mee naar huis.

En indien Nederland van Cuba had gewonnen zou een zege in de strijd om de hoofdprijs ook zeker tot de mogelijkheden hebben behoord. Sinds de Olympische Spelen is Oranje namelijk een Angstgegner voor de Italië, de andere finalist. Het chauvinistische thuispubliek koos gisteren in sportpaleis Palasport in de eerste wedstrijd van de avond ook duidelijk de kant van Cuba. Olof van der Meulen, de matchwinnaar in de olympische kwartfinale tegen Italië, werd zelfs constant uitgefloten.

Een eerste plaats in de World League zou volgens de afgesproken verdeelsleutel de Nederlandse spelers ongeveer 70.000 gulden bruto per man hebben opgeleverd. Nu strijken ze in het slechtste geval, een vierde plaats, zo'n 15.000 gulden op, een halve ton minder. Het geld is met name welkom bij de spelers die hun vele inspanningen voor Oranje niet zagen beloond met een vet buitenlands contract. Die groep is plotseling uitgebreid. De transfer van Henk-Jan Held werd deze week afgeblazen omdat de Italiaanse club die hem inlijfde geen sponsor heeft kunnen vinden. Ook het team van Edwin Benne, Brescia, heeft grote problemen.

Arie Selinger had in de aanloop naar de finaledagen van de League binnen zijn team tegenstrijdige belangen geconstateerd. “Als de Italiaanse competitie niet zo snel zou beginnen had Ron Zwerver waarschijnlijk wel meegespeeld”, zei hij. Zwerver bekende zelf dat hij misschien wel had kunnen spelen in Genua. “Maar dan had ik daarna een maand rust moeten houden.” En dat kan hij zich dus niet permitteren. “Mijn grote doel was de Olympische Spelen. Nu is mijn club het belangrijkste.”

Aan einde van komende week moet Zwerver zich melden bij zijn nieuwe werkgever, het Italiaanse Sisley Treviso, waar hij een miljoenencontract heeft getekend. Dan moet hij nagenoeg fit zijn. Bezorgde vertegenwoordigers van Treviso hadden al tijdens het olympische toernooi in Barcelona dagelijks naar de gezondheid van hun ster geïnformeerd. Zwerver is zo'n beetje de laatste hoop van de club. Treviso grijpt al jaren naast de hoofdprijzen.

Natuurlijk had Zwerver, zoals hij het uitdrukte, graag “een beetje centen” voor zichzelf en zijn ploeggenoten willen verdienen. “Ook voor mij is dit nog steeds een hoop geld.” Afgelopen maandag had Zwerver echter al definitief besloten niet te spelen in Genua. Zijn eerste lichte training, drie dagen daarvoor, had hem al last aan zijn voet bezorgd. Zwerver wist zich niet meer te herinneren wanneer hij voor het laatst een hele wedstrijd van het Nederlands team niet had meegedaan. Hij had in ieder geval sinds hij in 1987 een vaste basisplaats kreeg geen belangrijke wedstrijd gemist. “Ik heb weleens een wedstrijdje in een oefenserie gemist, tegen Cuba in Slagharen of zo. Maar verder niet.”

Zwerver had het gisteren tijdens de wedstrijd niet leuk gehad. Hij had - naast de ook geblesseerde Peter Blangé - in trainingspak op de tribune moeten zitten. Reglementair was zijn aanwezig op de spelersbank niet toegestaan. “Ik kon amper iets zien”, klaagde de aanvaller. Hij zat laag én ver van het speelveld af. Het viel Zwerver bovendien niet mee om niet te spelen. Uiterlijk onbewogen voor zich uit starend zag hij zijn team onderuit gaan.

Zwerver is de laatste vijf jaar met afstand de belangrijkste volleyballer van Oranje geweest. Hij maakte altijd de meeste punten, was één van de twee stoppers in het team en heeft ook nog een verwoestende sprongservice. Indien zo'n speler niet kan meespelen betekent dat altijd een verzwakking. Arie Selinger had nog de stille hoop gehad dat Martin Teffer Zwerver een beetje had doen kunnen vergeten. Dat lukte niet. Teffer, net gecontracteerd door het Franse Cannes, had het beste voor, maar stapelde in zijn enthousiasme fout op fout. Bij een 3-1 achterstand in de tweede set - na 15-9 in de eerste set - verloste Selinger de invaller uit zijn lijden.

Met Marco Klok op het veld ging het beter. De tweede set ging echter toch met 15-12 verloren. Het grootste probleem van Nederland was in de beginfase niet eens de aanvalskracht, maar de stop. Die verbeterde naarmate de wedstrijd vorderde en Oranje kwam, met onder andere Martin van der Horst in de ploeg, terug via 15-11 in de derde set. De Cubanen, ver verwijderd van hun normale vorm, waren stormrijp. Nederland kwam ook met 7-1 en 10-5 voor, maar liet de winst, én de kans op een beslissende vijfde set, toch nog glippen. Zonder Ron Zwerver kon het zilver van Barcelona gisteravond niet worden waargemaakt.