Column

Ontsierd

Mijn jongste zoon is vorige week twee geworden en houdt zich in het leven zeer goed staande met het woordje “niet”. Ikke niet slapen, ikke niet eten, ikke niet jas aan, enzovoort. Hij heeft hier thuis dan ook de bijnaam Romario. Vanwege Maartje kijk ik altijd graag naar NOS Laat en smul van het daaraan voorafgaande Sportjournaal. Dat smullen komt vooral door Sierd de Vos. Als Griselda (geen bijnaam) of Maartje een “verslag van Sierd de Vos” aankondigt trilt het vaatwerk van genot in de afwasmachine. Het is ongeveer een half jaar geleden begonnen. Sierd was bij Sonja en meteen werd ik fan. Hij keek in de camera, roemde zijn vak, vertelde over de afgunst bij collega's als zij weten dat je bij Studio Sport werkt en ik was verkocht. Provinciejournalist ging op voor de ijdelheidstrofee en kwam na een optreden met een moddervette stip binnen op één. Joop van der Reijden en Jan des Bouvries zijn hier amateurs bij. Als je bij Studio Sport werkt hoor je, volgens Sierd, bij de top. Mijn vader zei altijd over dit soort: “Als niemand je kietelt moet je het zelf doen.”

Vanaf dat moment ben ik de man gaan volgen en slaap nog vaak heerlijk in als ik denk aan mijn eigen Sierd na de gouden race van Ellen van Langen in Barcelona. (“Zou je misschien even willen huilen in de camera? Kun je wat tranen laten lopen? Gewoon spontaan of zullen we even je vriend Hans bellen? Snik maar even.”) Daar stond de Harrie F. Kriele van de NOS de tranen uit onze doodvermoeide 800 meter-koningin te trekken. Ellen, nieuw, lief, verbaasd en ontwetend pakte de portable van Sierd en dat heeft haar later nog haar uitkering gekost en, naar ik mag hopen, een ton opgeleverd. Als dat niet zo is, is ze door de reclameratten belazerd. Ze is overigens meer waard.

En afgelopen week was Sierd er weer. Hoofdstuk twaalf uit de klucht De Souza Faria ziet er niet spannender uit dan de eerste elf van deze schelmenstreekroman, maar Sierd stond klaar. Ikke niet trainen, ikke kwaad, ikke huilen en ikke niet praten kwam boos uit het clubhuisje en wilde meteen weg. “Ikke niet praten”, herhaalde ikke niet trainen. En toen kwamen de vertederende woorden van Sierd: “Maar heel Nederland is bezig met Romario.” Het was eruit. Sierd was ontsierd ofwel: aan zichzelf ontstegen. Hij, de Kuifje van Hilversum, stond voor zijn werk op Romario te wachten, was daarmee bezig en wat maakte hij van zichzelf? Heel Nederland. Heel Nederland is met Romario bezig. Dus Sierd de Vos is heel Nederland. Ik ben Sierd de Vos.

En ondertussen kabbelt de affaire-Romario door op dit niveau. De Maradona van Brabant, het enfant terrible van De Peel is voor twee wedstrijdjes geschorst, moet apart trainen en doet aanstaande zondag, na een goed gesprek met jeugdleider Hans Westerhof, gewoon mee. Niks aan de hand. Als hij niet meedoet moet hij inderdaad een andere club zoeken. Dan wordt PSV helemaal nooit een Europese topclub. Maar zondagavond zegt Sierd tegen Hans Westerhof: “Heel Nederland dacht dat Romario niet mee zou doen.” Alleen Sierd dacht dat en verder niemand. Ajax dacht het zeker niet, maar dat zijn dan ook Amsterdammers.