Masochisme

Janet Luis' recensie van Willem Melchiors boek De roeping van het vlees in het Cultureel Supplement van 21 augustus behoeft een kleine correctie.

Niet een Duitse seksuoloog bedacht aan het einde van de negentiende eeuw het woord "sadomasochisme': de Weense psychiater Richard von Kraft-Ebing definieerde - o.a. in zijn bekendste werk Psychopathia sexualis (1886) - de wil tot vernedering of mishandeling door, dan wel onderwerping aan een ander als masochisme - indertijd afgeleid van de achternaam van de veelschrijver Leopold von Sacher-Masoch, in wiens werken "masochistische' tendensen veelvuldig voorkomen. Het begrip sadisme, naar de "Goddelijke Markies' de Sade vernoemd, verscheen al eerder in de Franstalige literatuur.

Om onduidelijke redenen zijn de twee afzonderlijke verschijnselen sadisme en masochisme in de omgangstaal onder de ene noemer "sado-masochisme' gebracht, terwijl zij elkaar juist uitsluiten, zoals Gilles Deleuze in zijn vergelijkende studie van de Sade en Sacher-Masoch overtuigend heeft aangetoond (Gilles Deleuze: Sacher-Masoch und der Masochismus, nawoord van Sacher-Masochs Venus im Pelz, Frankfurt am Main, uitg. Insel, 1980.)

De door Janet Luis beschreven lust tot lijden in Melchiors werk lijkt mij dus eerder een vorm van masochisme te zijn.