Dollar op eigen benen

De centrale banken lijken hun pogingen op te geven om de dollar met interventies voor verdere dieptepunten te vrijwaren.

Eén knecht kan geen twee heren dienen en vooral niet als de heren tegenstelde belangen hebben. Met name de Amerikaanse Fed en de Deutsche Bundesbank geven voorrang aan binnenlandse overwegingen. Een verkleining van het renteverschil tussen Duitsland en de VS zou de Amerikaanse munt versterken. Maar de Fed wil de (lage) Amerikaanse rente niet verhogen uit angst om het magere herstel om zeep te helpen en de Bundesbank wil de Duite rente niet verlagen omdat daardoor de geldhoeveelheid en de (potentiële) inflatie zou toenemen. Toch doet de Fed er verstandig aan om regelmatig op de valutamarkt te verschijnen. De VS zijn aangewezen op buitenlandse besparingen. Indien de Fed al te duidelijk laat blijken dat de externe waarde van de dollar niet belangrijk is, zal de Amerikaanse kapitaalmarktrente stijgen hetgeen niet echt de bedoeling is. Waar de dollar op korte termijn heen gaat, is volstrekt onduidelijk. Vanmiddag wordt de werkgelegenheid over augustus bekend gemaakt. Een tegenvaller (gerekend wordt op een toename van 183.000) zou opnieuw tot een dollarcrisis kunnen leiden. Daar staat tegenover, dat de economische groei in Duitsland momenteel fors afzwakt. Dit moet, op enig moment, leiden tot een lagere geldgroei, waarmee de Bundesbank ruimte heeft om de rente te verlagen. De Japanse Yen lijkt zich thans te versterken. De Japanners bevinden zich in de benijdenswaardige positie dat de overheid ruimte heeft om de economie te stimuleren, terwijl de rente relatief laag is. Vorige week werd - weliswaar 6 maanden te laat - een omvangrijk pakket aan stimuleringsmaatregelen afgekondigd, dat overwegend met enthousiasme is begroet, getuige de aanzienlijke winst die de Japanse aandelenbeurs heeft geboekt en de versterking van de Yen. Analisten houden er rekening mee dat het pakket pas volgend jaar gevolgen heeft voor de economische groei en dat een renteverlaging nog steeds nodig is. De dollarcrisis heeft de verhoudingen binnen het EMS op scherp gezet. Er is sprake van een ponden- en een lire crisis, waarvan de achtergronden al vaak in deze rubriek zijn beschreven. De kracht van de Duitse mark noodzaakte de Nederlandsche Bank onlangs zelfs tot een (kleine) renteverhoging Momenteel wordt veel gefilosofeerd over de gevolgen van een Frans ''nee'' op 20 september. Hoewel sommigen een ineenstorting van het EMS voorzien, gaat de meerderheid er van uit dat het EMS in stand blijft, zij het dat een aantal valuta zal moeten devalueren. Uiteraard gaat het daarbij om de munten van de zuidelijke lidstaten en het pond, maar ook wordt wel de Franse franc genoemd. Een devaluatie van de Franse franc zou de winst van de "franc fort' politiek (een relatief lage rente) wegnemen en het vertrouwen in het Franse monetaire beleid aantasten. Dit geldt zo mogelijk nog meer voor een devaluatie van het Britse pond. Gisteren kondigden de Britten aan dat zij een lening ter waarde van D-mark 20 miljard opnemen, waarmee het pond zal worden ondersteund. Het hielp meteen. Dit weekend vergaderen de EG ministers van Financiën over de wijze waarop een door de markten afgedwongen herschikking kan worden voorkomen.

Bron: Rabobank Nederland/Directoraat Financiële Markten /Research Management