Schapers verliest van McEnroe

NEW YORK, 2 SEPT. Tot de absolute wereldtop behoort hij al geruime tijd niet meer. Maar de Amerikanen kunnen geen genoeg van hem krijgen. Zeker nu John McEnroe heeft aangekondigd dat zijn vijftiende US Open waarschijnlijk ook zijn laatste zal zijn, worstelt het grote publiek met de gewetensvraag of het één van de grootste magiërs uit het proftennis in zijn glorietijd wel voldoende op zijn waarde heeft geschat.

In zo'n entourage is het moeilijk spelen tegen McEnroe. Zeker als de tegenstander Michiel Schapers heet, eveneens een veteraan, maar beduidend minder getalenteerd dan de 33-jarige McEnroe. De Nederlander schopte uit frustratie af en toe de bal maar over het net. Want de vijfde confrontatie uit zijn loopbaan met de weerbarstige Amerikaan liep met de setstanden 4-6, 0-6 en 4-6 op de zoveelste deprimerende ervaring voor de 32-jarige econoom uit Eemnes uit.

Schapers heeft na zijn halve finale in Rosmalen nu in acht toernooien de eerste ronde op rij verloren maar is niettemin uit piëteit, maar zeker ook op grond van zijn ATP-ranking (72), door bondscoach Stanley Franker geselecteerd voor het Nederlandse Davis-Cupteam voor de wedstrijd tegen Uruguay.

Eerder op de dag dreigde in het Louis Armstrong Stadium een verrassing toen op het scorebord de cijfers 5-1 prijkten. Tot ontzetting van het Amerikaanse publiek stond de vijf achter de naam van Nicole Muns-Jagerman en de één achter Jennifer Capriati, winnares van het olympische goud in Barcelona. Toen Capriati daarop haar eigen service won brak een hels kabaal los onder het chauvinistische publiek dat Muns-Jagerman dermate van de kaart bracht dat zij tot 5-5 geen game meer maakte. Daarna brak zij opnieuw door de service van "miss sunshine', 16 jaar, maar toch al goed voor alleen al zeven miljoen dollar commerciële contracten per jaar. Capriati brak echter onmiddellijk terug, won vervolgens de tie-break met 7-3, de tweede set met 6-2 en besliste daarmee de wedstrijd.

Brenda Schultz ontdeed zich in drie sets (6-3, 4-6, 6-4) van de Amerikaanse Marianne Werdel en stond gezien het kwaliteitsverschil tussen beide speelsters eigenlijk te lang op de baan. “Typisch Brenda, die gemakzucht”, mompelde haar Chileense coach Nuñez over zijn pupil. Sinds haar contacten met sportpsycholoog James Loehr voelt de Heemsteedse zich ook mentaal volgens eigen zeggen in puike conditie.

Succes in de eerste ronde hadden ook Paul Haarhuis en Jan Siemerink. Vooral voor de laatste, in de Verenigde Staten begeleid door Frits Don, was dat een hele opluchting. Siemerink is dit jaar al in 13 van de 22 toernooien die hij heeft gespeeld in de eerste ronde uitgeschakeld maar acteerde op het deco turf van Flushing Meadow tegen de Mexicaan Luis Herrera als herboren. In vier sets (6-4, 3-6, 6-2, 6-3) was de zaak bekeken. Siemerink: “Vandaag is gebleken dat ik thuis hoor bij het net. Met dat spel ben ik van 135 naar 26 gestegen op de wereldranglijst.”

Don, die tegenwoordig regelmatig het zogeheten Tulip-team (Siemerink, Koevermans, Haarhuis, Eltingh) begeleidt, was ook in de wolken. Alleen leidde de euforie bij hem tot de enigszins ongenuanceerde uitspraak: “Mensen als Courier en Edberg zijn voor Siemerink geen probleem. Hij is een wereldtalent. Hij komt er wel. Wedden? Alleen winnen van jongens als Herrera vormt soms een probleem.”

Haarhuis heeft na zijn activiteiten op het gravel van Barcelona tijdens de Olympische Spelen de draad gewoon weer opgepakt. Na een goed toernooi in New Haven (derde ronde) maakte hij zich op 5-4, 30-30 even kwaad op een verkeerde beslissing van de lijnrechter voordat hij de Japanner Shuzo Matsuoka werkelijk van de baan bombardeerde: 7-5, 6-2, 6-4. Haarhuis heeft na zijn kwartfinale vorig jaar tegen Jimmy Connors veel punten te verliezen op de US Open. “Toch kan ik nooit uit de top veertig vallen want daarvoor heb ik dit jaar te regelmatig gepresteerd.” Als laatste Nederlander in de middag-sessie kwam Jacco Eltingh op de baan. In vier sets (1-6, 4-6, 7-6, 4-6) ging hij ten onder tegen de Zweed Holm.