Ik ook

Wie wat bewaart, die heeft wat. Problemen met opruimen bij voorbeeld.

Hier staat een stapel Volkskranten van toen ik op Griend was. Die moet nodig weg. Maar het is makkelijker de krant van vandaag weg te gooien dan die van gisteren. Nieuws van gisteren krijgt meteen iets zieligs, iets weerloos.

De sportpagina van 12 augustus, een stuk over de komende tweekamp tussen Fischer en Spassky. “Zelfs een struisvogel”, lees ik daar, “zou een ander decor wensen voor de terugkeer van de verloren zoon dan uitgerekend het voormalige Joegoslavië.”

Waarom toch altijd dat trappen tegen struisvogels, denk ik dan. Struisvogels zijn juist uitgesproken kritisch op de decors waarin hun verloren zoons terugkeren.

Een voortreffelijke 400-meter horden in Monaco, een koninklijke onderscheiding voor onze Olympische medaille-winnaars, Zuid-Afrika toegelaten tot de voorronden van het WK-voetbal - als zieke aapjes klampen dergelijke berichten zich aan je vast. Te laat, te laat, te laat.

En een stuk over Mike Obiku, de nieuwe spits van Feyenoord. Hij komt uit Nigeria. “Obiku”, lees ik daar, “groeide op in een klimaat van tovenarij en bijgeloof.”

Ik ook, denk ik dan, ik ook.

Wij waren protestant.

O Heer, wilt U dit oud papier niet tot Zich nemen?