Van Moorsel trekt een lange neus naar Knol

ALPE D'HUEZ, 24 AUG. Alpe d'Huez blijft een Nederlandse berg. Leontien van Moorsel verzekerde zich gisteren op de flanken van de bekendste col uit de Ronde van Frankrijk van haar eindzege in de Tour Féminin. In de beklimming plakte de Brabantse, de eerste Nederlandse winnares van de ronde, als klitband aan rivale Jeannie Longo. Tot grote ergernis van de Française, die in de laatste meter door Van Moorsel werd gepasseerd.

De finale van de Tour Féminin - de lastige klim naar Alpe d'Huez, waarbij de Nederlandse een voorsprong van negen seconden op Longo verdedigde - leek op een lange sprint. Het sterkste duo van het vrouwenpeloton vocht een verbeten strijd uit, die vier keer tot oponthoud leidde. Longo hield de trappers herhaaldelijk stil, keek met een lelijke blik naar achteren om Van Moorsel te dwingen de koppositie over te nemen. De Boekelse liet zich niet gek maken, stond ook keurig stil en weigerde te passeren. “Piet (Hoekstra, de bondscoach, red.) riep dat ik rustig moest blijven. Zeker niet op kop moest gaan rijden. Dat advies heb ik opgevolgd.”

Van Moorsel hield zich inderdaad voorbeeldig en tot grote woede van Longo aan de opdracht van de ex-cipier. “Met Maria Canins heb ik veel duels uitgevochten, met meer inhoud. Een wereldkampioene mag een positievere houding aannemen in een wedstrijd, ze heeft werkelijk niets ondernomen”, was het bijtende relaas van Longo na afloop. Vlak voor de streep toonde Van Moorsel nog eens aan ook over een beter eindschot te beschikken. Haar tweede etappezege was de bekroning van een door ploegleider Hoekstra perfect uitgewerkt ploegenspel.

Voor Van Moorsel betekende de overwinning in de Tour voor vrouwen heel veel, na haar mislukte olympische optreden in Barcelona. Knarsetandend had ze de bronzen medaille van Monique Knol in de wegwedstrijd geaccepteerd. De Amersfoortse gooide bij terugkeer in Nederland nog eens goed met modder richting Hoekstra en de wereldkampioene. Ze meldde dat de kwaliteiten van Hoekstra zwaar werden overschat en dat de Friese coach zijn succes alleen had te danken aan de aanwezigheid van het talent Van Moorsel. Hoekstra en Van Moorsel weigerden op de scheldtirade van de medaillewinnares in te gaan. De laatste: “Ik neem liever revanche met prestaties. Ik ben blijer met de eindzege in de belangrijkste vrouwenronde, dan met brons ergens anders”, zei ze, doelend op de medaille van Knol in Barcelona. “Als je de Tour wint, kun je zeggen dat je een echte wielrenster bent. Wie het laatst lacht, lacht het best.”

Van Moorsel werd op de Franse wegen keurig bijgestaan door Astrid Schop, vorig jaar winnares van de Ronde van EG, Lenie Dijkstra en Petra Grimbergen. “Die meiden hebben voor mij hun longen uit het lijf gereden. Daar moet ik ze voor bedanken. Bij de tiende bocht op Alpe d'Huez zat ik er helemaal doorheen. Toen dacht ik: ik mag dit niet afgeven. Gelukkig heb ik Longo kunnen volgen.”

Ze kende Alpe d'Huez. Drie jaar geleden trainde ze op de moordende berg, waar Hennie Kuiper, Joop Zoetemelk, Peter Winnen en Gert-Jan Theunisse in de afgelopen jaren het Nederlandse wielervolk langs de weg in extase brachten. Ze was destijds doodop toen ze de top bereikte. Gisteren ook. “Maar ik ben hier verschrikkelijk blij mee. Dit is wat ik wilde.”