Volleyballers ontwaken uit gouden olympische droom

BARCELONA, 31 JULI. Langzaam sluipen flarden van een nachtmerrie de gouden droom binnen.

De leden van de Nederlandse volleybalploeg, die elkaar vonden in het streven naar de hoogste onderscheiding, staan tijdens de Olympische Spelen van Barcelona voor een afgang. Gisteren was Brazilië met 3-0 veel te sterk. Voor Nederland was het al de tweede nederlaag van het toernooi, na de 1-3 tegen Cuba. In feite kan de ploeg zich gelukkig prijzen met de nieuwe toernooi-opzet, die voorschrijft dat de nummers één tot en met vier van beide groepen naar de kwartfinales gaan. Eén speelt dan tegen vier, twee tegen drie.

Aangenomen dat Nederland morgen van Algerije wint, eerder gebeurde dat tegen Zuid-Korea, is de vierde plaats bereikt. Het GOS is nog de andere tegenstander tot de strijd van de laatste acht, waarin wereldkampioen Italië wel eens de eerste tegenstander kan zijn. In deze vorm is Nederland dan volstrekt kansloos. Waarom die vorm ontbreekt? Arie Selinger, speciaal teruggehaald omdat Zwerver, zoon Avital, Boudrie en een paar anderen hem extra kwaliteiten toedichten, zocht naar het antwoord. “Voor mij was het een erg vreemde situatie. Geen enkele speler deed wat hij kon. Ik kan niet zo vlug een reden bedenken. In ieder geval is het onmogelijk dat ze moe zijn, want we trainen niet veel. Misschien moeten we dat wel meer gaan doen. Ik hoop dat we onze slechtste wedstrijd achter de rug hebben.”

In ieder geval speelde Nederland een aantal jaren geleden beter dan nu. Toen was de groep jong en onervaren. Nu gerijpter, maar minder gretig. Interessant was ook een recente opmerking van Selinger, dat hij had geconstateerd dat Zwerver en Benne minder hoog springen dan ze in zijn eerste periode bij de ploeg deden. Waarschijnlijk door blessures, mogelijk door de krachttraining, oordeelde Selinger.

Ook het verschil in beleving met top-tegenstanders is te groot. Zondag, na Cuba, stonden de internationals wat schaapachtig te lachen dat ze in het toernooi zouden groeien. Bondsvoorzitter Funk kwam ze nota bene feliciteren. Duidelijk is ook, dat het Zwerver en co nog altijd steekt dat de "Italianen' Zoodsma, Blangé en Posthuma mochten terugkomen van Selinger. Zolang het goed gaat is er niets aan de hand. Nu de afgang dreigt, zal de onderlinge spanning alleen maar toenemen. De één, Zwerver, droomde zes jaar over goud. De ander, Blangé, haalde eerst in Italië een pak geld op en kwam even terug voor de Spelen.