Eigenwijze ouders

Rindert Kromhout: Mooie vrienden maar niet heus. ƒ 14,-; Els Pelgrom: Daar zijn draken! ƒ 14,-; Bart Moeyaert: Voor altijd, altijd. ƒ 15,-; Henk van Kerkwijk: Muiske. ƒ 16,- Alle titels zijn uitgegeven door Zwijsen, Tilburg.

Veel kinderen die zelf al kunnen lezen willen nog altijd graag voorgelezen worden. Behalve dat het lekker knus is, heeft het voorlezen een ander voordeel: een kind dat net kan lezen staat wat zijn leesniveau betreft helemaal aan het begin, maar qua begripsniveau hoort hij al bij de "gevorderden'. Leestechnisch zijn alleen de eenvoudigste boekjes voor hem geschikt, maar inhoudelijk worden die veel te kinderachtig bevonden. Anderzijds is Pluk van de Petteflet zonder meer een ideaal voorleesboek voor kleuters, maar voor een kind van zes, zeven jaar zal het zelf lezen van één hoofdstukje Pluk vermoedelijk al een hele kluif zijn.

Speciaal voor beginnende lezers die graag zelf willen lezen zonder dat ze zich moeten behelpen met peuterlectuur brengt uitgeverij Zwijsen al geruime tijd de zogeheten Bizonboeken uit. Deze reeks, waarin bekende auteurs als Wim Hofman, Anke de Vries en Rindert Kromhout met één of meer titels vertegenwoordigd zijn, bestaat uit drie niveaus: Bizon-geel voor zes- à zevenjarigen, Bizon-roze voor zeven- à achtjarigen en Bizon-blauw voor lezers van acht, negen jaar.

Van Rindert Kromhout, die voor zijn vorige twee Bizons (Hens up en Het geheim van de afgebeten vingers) bekroond werd door de Kinderjury, verscheen het aardige Mooie vrienden maar niet heus, bestemd voor de jongste lezerscategorie. Max en Frank, twee totaal verschillende jongetjes, worden geacht met elkaar te spelen omdat hun moeders zonodig de stad in moeten. Frank is een akelig braaf en bovendien fantasieloos ventje dat als de dood is dat zijn kleren vuil worden, terwijl de veel avontuurlijker ingestelde Max keer op keer zijn uiterste best doet om van Frank - en later ook van diens al even irritante broertje en zusjes - af te komen. Dat de vriendjes met wie Max wel wil spelen hem herhaaldelijk laten barsten, maakt het er niet eenvoudiger op.

Ook in Daar zijn draken! van Els Pelgrom, eveneens een gele Bizon, komen eigenwijze ouders voor die per se met vakantie willen terwijl hun zoontje daar volstrekt geen zin in heeft. De onwillige Jan ziet het al voor zich: in de grotten waar het vakantieland zo rijk aan is wemelt het immers van de draken! Eenmaal op de plaats van bestemming maakt Jan de meest wonderlijke dingen mee: een eetkamer verandert in een grot, hij ontmoet een oud vrouwtje dat natuurlijk een heks moet zijn en hij vlucht in paniek als hij inderdaad een draak meent te horen. Het is een avontuurlijke verhaal met een liefelijke, sprookjesachtige sfeer.

Een mooi en poëtisch boekje is Voor altijd, altijd van de Vlaamse auteur Bart Moeyaert, waarin het meisje Nanne kennismaakt met een zonderlinge vrouw die haar kind blijkt te hebben verloren. "Misschien is doodgaan niet erg. Maar eng is het wel. Of is het toch andersom?' peinst Nanne, die uiteindelijk van de treurende moeder het wijze advies krijgt vooral te leven - wat overigens resulteert in een wat braaf einde.

Weer anders is de aanpak van Henk van Kerkwijk, wiens hoofdpersoon Muiske (in de blauwe reeks) te midden van door Nederlanders en Fransen aangericht oorlogsgeweld haar ouders tracht terug te vinden. Dit tragische gegeven weerhield de auteur er niet van er een luchtig avonturenverhaal van te maken, waarin een stoet van ontheemde beesten en merkwaardige types zich bij Muiske aansluit.

Een gevarieerde reeks dus, maar waarom er zo'n strikte scheiding is gemaakt tussen gele, roze en blauwe Bizons is mij nog steeds niet duidelijk. Wat genoemde titels met elkaar gemeen hebben zijn de korte zinnen, die doorgaans uit niet meer dan zes à zeven woorden bestaan. En dat zou betekenen dat je toch wel een jaar of elf moet zijn om Pluk van de Petteflet zelf te kunnen lezen.