Dicht

Remco Campert is schrijver en dichter. Zijn gedichten bundelt hij in boeken die in de winkel te koop zijn. Zo gauw er een nieuw gedicht te koop is, hol ik naar de winkel.

Maar deze keer was er geen enkel nieuw gedicht van hem te vinden. Wel vond ik in een donkere hoek die mij nooit eerder was opgevallen een in leer gebonden oud en stoffig boek van tweehonderd jaar geleden over het waar gebeurde verhaal van een man die tot in het midden van de aarde was afgedaald en op wonderbaarlijke wijze na jaren weer naar de oppervlakte had weten te komen. Ik kocht het boek meteen en spoedde me naar huis. Ik smeerde een paar boterhammen en met het bord op schoot begon ik onmiddellijk te lezen.

Na uren lezen, voelde ik bij het omslaan, dat de bladzijde tussen mijn vingers wat dikker was dan de vorige. Ik dacht dat ik twee bladzijden tegelijk had omgeslagen, maar dat was niet zo.

Ik las verder maar na enige tijd bladerde ik toch terug en voelde nogmaals aan die bewuste bladzij. Ik wreef met mijn duimen langs de rand om uit te zoeken of er toch niet twee velletjes aan elkaar gekleefd waren. Het bleek echt maar één velletje te zijn; wel rafelde het papier een beetje aan de zijkant.

Ik zette de punt van mijn boterhammenmes in het velletje zoals iemand die een brief opensnijdt. Er ontstond een kleine enveloppe-achtige ruimte en met veel geduld, een beetje trekkend en scheurend, begon ik de vezeltjes van de bladzij van elkaar te scheiden. Na enige uren had ik de bladzij in twee dunne plakjes gesneden. Op de ene helft van het open gesneden papier stonden stukjes drukletters terwijl op de andere helft in spiegelbeeld de completerende restanten waren achtergebleven.

Diep in de nacht had ik gereconstrueerd wat er verborgen had gezeten binnen in de bladzij. Het was een nooit geschreven gedicht van Remco Campert.