Londens orkest speelt beschaafd en veilig

Concert: London Festival Orchestra o.l.v. Ross Pople. Solist: John Anderson, hobo. Programma: Händel, The Arrival of the Queen of Sheba. Arnold, Sinfonietta nr. 1. Britten: Variations on a Scene by Frank Bridge. Vaughan Williams, Hoboconcert. Haydn, Symfonie nr. 44. Gehoord 29/7, Grote Zaal Concertgebouw Amsterdam.

Vakmanschap is nog geen meesterschap. Dit bleek gisteravond bij het optreden van het London Festival Orchestra onder leiding van Ross Pople, die vanachter de eerste lessenaar van de celli de touwtjes in handen had.

Na de uiterst sympathieke medewerking aan het Friends for Life-gala, precies een week geleden, gaf dit ensemble gisteravond een eigen concert waarbij alles ordelijk en beschaafd verliep. Afgezien van de niet altijd trefzekere intonatie was het spel van dit kleine kamerorkest verzorgd en aangenaam. Dank zij twaalf jaar intensieve arbeid is een zeer homogene klank ontstaan, opmerkelijk voor een zo kleine bezetting van vijftien strijkers en vier blazers, waabij elke onregelmatigheid genadeloos opvalt.

Waarschijnlijk vergde het vermijden van missers en het verzorgen van de klankbalans echter zoveel aandacht dat de musici weinig energie over hadden voor werkelijk raffinement en avontuur. Terwijl het galaconcert vorige week in het teken stond van onveiligheid, scheen op deze avond veiligheid het motto te zijn. Met het hoofdzakelijk Engelse programma werd gemikt op een onderhoudende avond en er viel geen onvertogen woord. De variaties op een thema van Frank Bridge, waarmee de 24-jarige Benjamin Britten ooit op het festival in Salzburg voor grote opschudding zorgde, is nu na vijftig jaar bijgezet in de rij van "salonfähige' composities. Samen met het lieflijke hoboconcert van Vaughan Williams en de prettig in het gehoor liggende Sinfonietta nr. 1 van Malcolm Arnold, componist van de filmmuziek bij de Bridge on the river Kwai. Het merkwaardige van deze Engelse muziek is, dat zij zo sterk appelleert aan het beeldend vermogen dat men geneigd is het ontbrekende element zelf in te vullen. Al luisterend creëerde men zijn eigen film en zo werd een matte avond door zelfwerkzaamheid toch nog opwindend.