Wereldrecordhouder Pablo Morales wint goud op 100 meter vlinderslag; Er was niets meer over om naar Nesty te vernoemen

BARCELONA, 28 JULI. Het probleem was, wat er moest gebeuren als Anthony Conrad Nesty voor de tweede maal een gouden olympische medaille zou winnen op de honderd meter vlinderslag. De Surinaamse regering had vier jaar geleden immers al een postzegel en een munt met zijn beeltenis uitgegeven, een stadion en een vliegtuig (helaas neergestort) naar hem vernoemd, een beurs toegekend en hem de titel van sportambassadeur verleend.

“Dat zal ons nog veel hoofdbrekens kosten,” zei Floris Eliazer, de Surinaamse chef de mission.

“Gelukkig zijn wij Surinamers heel vindingrijke mensen,” voegde Wilhelm Renfrum, directeur van het ministerie van sportzaken daar aan toe.

“Vermoedelijk zit er niets anders op dan dit keer het land naar hem te vernoemen,” grapte Marcel Meyer, de secretaris van het Surinaams Olympisch Comité.

De drie heren hadden gisteren al ruim voor de aanvang van de finales plaatsgenomen op de eretribune van het zwemstadion Bernat Picornell. Ze waren er niet de enige Surinaamse hoogwaardigheidsbekleders, want ondanks de deviezenbeperking behoort Suriname tot het rijtje landen dat naar de Spelen meer officials dan atleten heeft gestuurd. Eigenlijk ontbrak alleen de minister van sportzaken, maar die moest in Paramaribo meedenken over het Raamverdrag. “Tweehonderddertig miljoen is ten slotte niet niks,” zei directeur Renfrum, die in zijn plaats is gekomen. En Marcel Meyer legde er de nadruk op dat er behalve Nesty, nog twee zwemmers, twee hardlopers en een wielrenner uit Suriname meedoen aan het sportfestijn. Zonder een behoorlijke bestuurlijke begeleiding zouden die mensen natuurlijk niets kunnen beginnen.

Het gezelschap wees verontwaardigd de suggestie van de hand, dat de bewindsman niet zou zijn gekomen omdat Anthony Nesty onlangs zelf zijn belangstelling voor een ministerszetel kenbaar heeft gemaakt. Secretaris Meyer: “Zoiets heeft hij nooit gezegd! Dat is hem door die ellendelingen van de Nederlandse pers in de mond gelegd. Minister worden kan natuurlijk helemaal niet, daarvoor moet je een partij achter je hebben. Hij kan later promotie gaan maken voor de Surinaamse sport, zoals Juantorena dat op Cuba doet.” Directeur Renfrum: “En daarvoor hoeft hij hier niet eens nog een keer te winnen. Het resultaat van Seoul neemt niemand ons meer af.”

In 53 seconden en een halve oogwenk was de wedstrijd afgelopen. Anthony Nesty had geen eerste maar een derde plaats. Pablo Morales, de Amerikaanse wereldrecordhouder die er in Seoul niet bij was, ging in de baan naast de regerende olympische- én wereldkampioen bliksemsnel van start en had bij het keerpunt al een voorsprong op Nesty van 57 honderdste seconde. In de tweede vijftig meter bracht de Surinamer die achterstand terug tot negenhonderdste, maar tegelijkertijd zwom de Pool Rafal Szukala, die bij het keerpunt als zesde had aangetikt, hem nog voorbij naar de tweede plaats.

“Ik ben nu eenmaal een trage starter,” zei Nesty na afloop van de ceremonie. “En de eerste vijfentwintig meter ging hier echt belachelijk snel. Mijn keren was perfect, maar op het moment dat je naast Morales zwemt besef je pas hoe hard hij gaat.” Voor de series, 's ochtends, was hij nerveus geweest. Toen hij zich eenmaal gekwalificeerd had niet meer. “Zoals iedereen die bij de beste tien van de wereld hoort, kwam ik voor goud. Het is helaas maar brons geworden. Ik hoop dat ze in Suriname niet al te teleurgesteld over me zijn. Voel ik me gelukkig? Ja. Voel ik me verdrietig? Ja, dat ook.”

De Anthony Nesty die gisteren vriendelijk en bekwaam de pers te woord stond was een heel andere dan de verlegen jongen die vier jaar geleden niet wist wat hij moest zeggen nadat hij als eerste Surinamer een gouden medaille had veroverd en als eerste neger een olympisch zwemnummer won. Zijn trainer Kenneth McDonald bevestigde dat hij en zijn pupil in de voorbije periode veel hebben geleerd, ook veel negatieve dingen. Succes wekt niet alleen bewondering maar ook afgunst op. Pas nadat Nesty tijdens de Goodwill Games en de wereldkampioenschappen in Perth had laten zien geen eendagsvlinder te zijn en zijn prestatie te kunnen herhalen, kwam de internationale erkenning. McDonald blijft trainer bij zwemclub De Dolfijn te Paramaribo, maar denkt niet dat hij ooit nog eens een tweede Nesty zal beleven. “Iemand die zoveel talent van Onze Lieve Heer heeft gekregen en zoveel doorzettingsvermogen is er in ons kleine land maar één keer in de eeuw. Ik val ook in een gat. Het is voorbij.”

Hoewel Nesty drie jaar jonger is dan Morales en dus nog best een volgende Spelen mee zou kunnen maken, stond zijn besluit van tevoren vast: Barcelona zou de laatste wedstrijd zijn. “Ik ben nu met pensioen,” zei hij direct na de wedstrijd. Hij wil voorlopig “veel gaan jagen en vissen” en dan zijn studie in de communicatiewetenschappen afmaken aan de universiteit van Florida. Dat zou nog een jaar moeten duren. En daarna? “De politiek in, waarom niet? Ik meen het serieus. Ik zou bijvoorbeeld graag ergens ambassadeur willen worden voor mijn land.”