Opzij

Zelfs de fiets begint monsterlijke vormen aan te nemen.

Op de Hollandse Kade staat een bord RIJWIELPAD, wat volgens mij betekent dat je er mag fietsen, niet dat je er moet fietsen. Steeds word je er onthaald op een hartverlammend "miep-miep', bellen hebben ze niet, en dan dien je je terstond in de struiken te werpen. Wie te voet gaat wordt geacht afstand te doen van al zijn rechten. Zelfs hier kankert het adagium: wat belangrijk is gaat hard, wat hard gaat is belangrijk.

Het jaagpad langs de Oude Rijn is inmiddels opgenomen in een Lange Afstandsfietsroute en wordt nu onveilig gemaakt door maniakken wier ego zich uitstrekt van Den Haag tot Enschede vv. Je zou zeggen dat ze het met hun gejakker ook voor zichzelf onveilig maken, maar helaas, het zijn vaak de verkeerden die hun nek breken.

De mountain-bike, de pitbull onder de rijwielen. Zondagmorgen op de Amerongseberg, een heel bos vol mountain-bikes, honderden! Overal die flitsend gekleurde karretjes en hun al even flitsend gekleurde berijders, dampend van het zweet, ronkend van het snot. Opzij of je kan een knal voor je kop krijgen!

Een uitspraak van P. Winsemius van Natuurmonumenten, een tijdje terug in HP/De Tijd: “Het is natuurlijk fantàstisch om op een mountain-bike door onze terreinen te rijden.” Dan krijg je het gevoel in een krot van een land te leven, dat ze aan de grens borden moeten plaatsen: onbewoonbaar verklaard koninkrijk.