Bedilzucht ergernis rensters

Terwijl ze hun shirtjes nog even rechttrokken voor de huldiging spraken ze als vriendinnen over hun hartsproblemen: het gebrek aan belangstelling voor het vrouwenfietsen en het paternalisme van de wielerbonden. Niet alleen wonnen ze gisteren alle drie een medaille bij de olympische wegwedstrijd - de Australische Kathryn Watt de gouden, de Franse Jeannie Longo de zilveren en Monique Knol de bronzen - ze liggen ook alle drie regelmatig met wielerbestuurders overhoop.

De 28-jarige Kathy Watt uit Melbourne is een 800 meter-loopster die zich zeven jaar geleden tot het wielrennen heeft bekeerd. Haar grootste succes vóór Barcelona was een gouden medaille in 1990 bij de Commmon Wealth Games. In de Amerikaanse staat Colorado had ze zich op de Olympische Spelen voorbereid, bij gebrek aan een bondscoach was ze telefonisch bijgestaan door haar vriend Kary Hall, de wereldkampioen sprint van vorig jaar die wegens het gebruik van anabole steroïden is geschorst.

Kathy Watt had in Barcelona op twee onderdelen willen uitkomen: op de weg en in de achtervolging. Maar de Australische wielerbond had haar gedwongen zich op de wegwedstrijd te concentreren. Uiteindelijk had Watt toch ook deelneming aan de achtervolging weten af te dwingen, maar de Australische wielerbond verbood haar in Barcelona voor dat onderdeel te trainen. Ze hoopt dat haar overwinning een eind maakt aan die bedilzucht en het zieltogende vrouwenfietsen in haar geboorteland nieuwe impulsen geeft.

Jeannie Longo leeft al jaren op voet van oorlog met de wielerbond. De inmiddels 33-jarige Française die vier jaar achter elkaar wereldkampioene op de weg werd en drie keer de Tour de France won had het net als Knol gewaagd om het monopolie van de nationale selectie te doorbreken door een eigen gesponsorde ploeg te formeren.

Ook weigerde ze zich te conformeren aan sponsorcontracten van de wielerbond. Voor de Franse bestuurders was dat reden om haar te weren uit de nationale ploeg. Aanvankelijk overwoog Longo zich dan maar tot Monegask of Luxemburger te laten naturaliseren om zo voor één van beide landen te kunnen uitkomen op de Olympische Spelen. Later besloot ze tot een juridische confrontatie. De rechter stelde haar in het gelijk. Ze mocht haar eigen merk pedalen laten monteren en hoefde niet te trappers van de bond te accepteren.