Dubbelmandaat

Europarlementariërs bevinden zich in een kolk van vervreemding, aldus Mark Kranenburg (NRC Handelsblad, 2 juli).

Zou de oorzaak van het gebrek aan publieke belangstelling voor het Europese Parlement werkelijk gelegen zijn in het gebrek aan persoonlijke allure en bekendheid van de 25 Nederlandse volksvertegenwoordigers in het verre Straatsburg? Dat is toch de vooronderstelling die aan de door Lubbers gelanceerde suggestie ten grondslag ligt om "nationale topparlementariërs' een dubbelmandaat te verlenen, zodat ze zich eens per maand een week lang kunnen inspannen de debatten in het Europese Parlement voor de "overbelaste' Nederlandse burger te verlevendigen en zo de zieltogende democratie in de EG te hulp te komen.

Het is de vraag hoe lang de Nederlandse pers de verrichtingen van Bolkestein c.s. in Straatsburg met interesse zal volgen. Spreektijd is schaars in het Europarlement en het moet wel gek lopen willen de Nederlandse coryfeeën allemaal iedere maand in hun multinationale fracties de ruimte krijgen om in een aansprekend debat het woord te mogen voeren. Zeker als ze de rest van de maand het werk in de verschillende commissies laten lopen. Kranenburg doet over het lidmaatschap van die commissies wat denigrerend, maar juist omdat het Europese Parlement zo weinig plenair vergadert, is het voor de kwaliteit van de besluitvorming van belang dat deze "decentraal', in de vakcommissies, grondig wordt voorbereid.

Structureel is een dubbelmandaat geen oplossing voor het algemeen gevoel van onvrede over de onbevattelijkheid en ondoorzichtigheid van de Europese besluitvorming. Het versterkt mogelijk slechts het besef dat het Europese Parlement weinig meer is dan een doorzichtige façade waarachter de burger scherp een ernstig tekort aan democratische beslissingsbevoegdheden en controlemogelijkheden waarneemt. Juist daaraan moet dus iets gedaan worden. Eerst komt de vraag: hoe ver moet (of mag) de macht van Brussel reiken. En daarna hoort het niet meer dan vanzelfsprekend te zijn dat de besluiten en regels van de EG door een volwaardige en volwassen volksvertegenwoordiging worden vastgesteld en gecontroleerd.