Inwoning

Sinds een aantal weken hebben we inwoning. Tussen het badkamerraam en de buitenmuur bevindt zich een gedeeltelijk met isolatieschuim opgevulde ruimte. Daar zit nu een duif met twee jongen, die er het levenslicht zagen. Maar over het gezinnetje hangt een doem.

Het begon al toen de duif haar nest bouwde. Als men het tenminste een nest mag noemen. Een paar slordig over elkaar gelegde takjes en dat was het. Nota bene: er naast ligt een kunstig mooi rond nestje dat een merel er ooit heeft gebouwd, maar in de vogelwereld legt kennelijk alleen de koekoek zijn eieren in andermans onderkomen.

Al in de prenatale fase waren er moeilijkheden. Telkens als we de badkamer betraden, vloog de moeder met piepende vleugelslag weg. Om haar niet elke keer te verontrusten hingen we een badhanddoek tegen het raam. Uiteindelijk bleken we haar vertrouwen toch gewonnen te hebben en bleef ze zitten ondanks ons geplas en het onvermijdelijke badkamergezang. Zaten we in bad dan spiedden stilletjes de oogjes onder de badhanddoek door naar onze naakte lichamen, wat, al is het dan maar een duif, toch een gevoel van schaamte geeft. Soms klonk er een luid gekoer alsof er buiten de muren een belager was, maar als we keken was er niets aan de hand.

Op zekere dag lagen er twee eieren in het nest, waaruit ten slotte twee geel gekleurde duifjes kwamen. Ze zitten er nu nog, elke dag enkele centimeters groeiende en van geel naar grijs verschietend. Moedertje zien we alleen 's avonds. Kenners verontschuldigen haar en zeggen dat ze overdag voedsel zoekt, dat ze in haar krop bewaart om het later aan haar jongen te geven. Maar wij vermoeden dat ze óók amoureuze akkefietjes heeft op te knappen.

Zitten we nu in bad dan horen we steeds dat jammerlijk gepiep, dat - hoewel niet luid - je toch door de ziel snijdt. Daar lijden twee wezentjes vreselijke honger en dorst, maar zorgen van de moeder: ho maar. Zelf heb ik me er nog niet zo aan gestoord, maar mijn vrouw stelt met groeiende irritatie vast dat de moederduif haar huisje nogal verwaarloost. Overal zit poep. Kan dat volwassen beest in plaats van de hele dag de hort op te gaan niet beter thuis wat orde op zaken stellen? Aan de andere kant: deze moeder moet het helemaal zelf opknappen. Van een vader hebben we al die weken geen levensteken gezien. Of is ze misschien een Bewust Ongehuwde Moeder?