Claude Wathey wil St. Maarten niet onnodig duperen

WILLEMSTAD, 22 JULI. Verrassing en ongeloof hebben de overhand in de reacties in Philipsburg op het besluit van de "ongekroonde koning van St. Maarten', Claude Wathey, om terug te treden als eilandbestuurder en lid van de Eilandsraad. Het besluit van de Koninkrijksministerraad twee weken geleden om St. Maarten onder bestuurlijke curatele te stellen is volgens Wathey, leider van de Democratische Partij (DP), tegen hem persoonlijk gericht. Om het eiland niet onnodig te duperen, heeft hij besloten zijn officiële functies neer te leggen.

Ondertussen beginnen enige politieke kopstukken in de regeringspartij PNP de toenemende druk uit Den Haag te vrezen. Statenvoorzitter en Rufus McWilliam, secretaris-generaal van de PNP, noemt het door minister Hirsch Ballin van Koninkrijkszaken bevolen ingrijpen in het bestuur van St. Maarten via de Antilliaanse gouverneur “neo-koloniaal, ongepast en ongehoord”. Hij wil dat de Raad van State wordt benaderd om te zien of er voldoende legale gronden zijn voor een dergelijk ingrijpen. Ook wil hij het reces van het parlement laten onderbreken voor een openbaar debat over deze kwestie.

Met zijn besluit op te stappen verraste Wathey opnieuw vriend en vijand op St. Maarten. Zijn partijgenoten uit de Democratische Partij (DP) zijn deze eigengereidheid van hem gewend. Zonder enige ruggespraak met de partij die hij nu al 40 jaar onafgebroken leidt en in de regering heeft gehouden, kondigde hij bijvoorbeeld op nieuwjaarsdag van 1988 aan dat St. Maarten binnen een jaar onafhankelijk zou worden.

Velen dachten dat Watheys tijd voorbij was toen vorig jaar bij de verkiezingen voor het eerst de oppositiepartij SPA Watheys DP overtroefde in stemmenaantal. De nieuwe coalitie bleek erg broos en de DP-dissidenten klopten snel weer bij hem aan. Binnen twee maanden was de DP terug in het eilandsbestuur en ditmaal voor het eerst met Wathey als gedeputeerde, zij het zonder portefeuille. Zo kon hij doorgaan de bestuurlijke touwtjes in handen te houden.

Wathey is nooit erg geliefd geweest in Den Haag, net zo min als hij zelf ooit veel op had met de Nederlandse politici. In tegenstelling tot de vroegere Arubaanse leider Betico Croes, was Wathey wars van sociale ontmoetingen met parlementaire delegaties uit Nederland. “Ik heb lak aan wat de Nederlanders denken of doen. Ik ga zeilen met mijn kleinzoon”, aldus Wathey.

In de delen van het koninkrijk wordt nu gespeculeerd over de politieke toekomst van St. Maarten waarbij de centrale vraag is of Wathey daarin een rol zal blijven spelen. Hij liet inmiddels doorschemeren dat met zijn besluit terug te treden nog geen einde is gekomen aan zijn actieve politieke loopbaan van ruim 40 jaar. De man die deze week 67 jaar wordt, heeft in het verleden vergeefs getracht om geschikte opvolgers te vinden. Ook zijn zoon Al bleek niet bij machte het DP-bolwerk in goede banen te leiden en steeds opnieuw kwam "the old man' zelf terug. Ook nu wordt er rekening mee gehouden dat hij DP-leider blijft en zo voldoende invloed behoudt om het politieke toneel op het eiland te dirigeren. Aan de kant van de oppositie moet een nieuwe leider zich nog aandienen. Opmerkelijk is nog dat Wathey er de voorkeur aan geeft zich niet duidelijker uit te laten over zijn eerdere voornemen om bij de Dekolonisatie-commissie van de Verenigde Naties aan te kloppen uit protest tegen de Nederlandse orde-maatregel

Volgens Statenvoorzitter Rufus McWilliam zal het effect van het ingrijpen in het bestuur op St. Maarten zorgen voor een anti-Nederlandstemming op het eiland, waarna Wathey kan terugkeren als de grote held, de bevrijder. Feit is dat hij ook verleden jaar op het eiland als verreweg de populairste politicus uit de bus kwam.