Jonge zeehonden dood in Wadden

PIETERBUREN, 21 JULI. In het oostelijk Waddengebied zijn de afgelopen maand meer dan vijftig dode baby-zeehonden gevonden. De oorzaak van de sterfte van de zeehonden is volgens L. 't Hart van het zeehondenopvangcentrum in Pieterburen onbekend. “Het gaat om zeehondjes die nog maar enkele dagen oud zijn. De moederzeehonden slepen ze vaak in de bek mee.”

Volgens 't Hart staat vast dat het immuunsysteem van de slachtoffers is aangetast, waardoor de dieren vatbaarder zijn voor allerlei besmettelijke ziektes. Waarom het immuunsysteem minder goed functioneert is niet onbekend. 't Hart vermoedt dat de vervuiling van de Waddenzee verband houdt met de zeehondensterfte. De kadavers van enkele dode zeehondjes zijn voor onderzoek opgestuurd naar viroloog prof. A. Osterhaus van het Rijksinstuut voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne (RIVM) in Bilthoven.

't Hart noemt de relatief grote sterfte onder pasgeboren zeehonden onrustbarend. “Vorig jaar vonden we slechts vier dode jonge zeehonden in het Waddengebied. Aan de Duitse kant van het Eemsmondgebied zijn nu meer dan dertig dode dieren gevonden. Aan de Nederlandse kant, op de zandplaten bij Rottum en Schiermonnikoog twintig. Hoewel er dit jaar wel meer zeehondenbaby's zijn geboren, verontrust het mij dat er elke keer wat is. Het blijkt dat we verrekte voorzichtig moeten zijn.”

In 1988 stierven in het hele Waddengebied als gevolg van een virusziekte in totaal 18.000 zeehonden. 't Hart sluit niet uit dat het virus nu is uitgebroken onder de pasgeboren zeehonden. Het RIVM, het Rijksinstituut voor Natuurbeheer en 't Hart zijn bezig met een onderzoek naar de invloed van vervuiling op het immuunsysteem. Over een half jaar worden de resultaten van het onderzoek verwacht.