Schitterend decor

Het voorwoord in de interessante Olympische bijlage van 18 juli schoot mij in het verkeerde keelgat.

De aanleiding daartoe was: “Zeilen bij Medemblik, daar kun je buiten de Benelux toch niet mee aankomen”. Als je de Olympische deelnemers in Barcelona zou vragen of ze liever bij Barcelona of bij Medemblik willen zeilen, dan werd het zeker Medemblik. Geen moeilijke keuze: - het is maar afwachten of er wind zal zijn in Barcelona, - er is een Spaans wedstrijdcomité, - er moet worden gezeild in een smerige coliebacterie-zee tussen “dode ratten, condooms en gedumpte ijskasten” (NRC Handelsblad, 16 juli).

Of zeilen op het IJsselmeer: - dat als wedstrijdwater uitermate geschikt is, - met een ervaren Nederlands wedstrijdcomité dat haar sporen verdient heeft, - met Medemblik als schitterend decor.

De overweldigende internationale deelname aan de jaarlijkse Spa regatta spreekt eigenlijk al voor zichzelf. Maar Medemblik was slechts de aanleiding voor mijn ongenoegen, want zoals Peter de Jonge terecht stelt, de IOC leden in Lausanne hadden gelijk; Barcelona is zeker geen slechte keuze, op het zeilwater na.

Maar waarom moet er zo denigrerend gedaan worden over de Nederlandse mogelijkheden om Olympische Spelen te organiseren? Zijn het de faalangst en het minderwaardigheidscomplex die Nederland zo vaak parten spelen bij internationale krachtmetingen en benoemingen? Wat de oorzaken ook zijn van deze zelfonderschatting, die ook in het voorwoord van De Jonge weer de kop op steekt, het is jammer en onnodig. Want zeker weten dat Van Thijn c.s. er een fantastisch en waardig Olympisch evenement van hadden gemaakt. Met Medemblik als één van de betere topsportlokaties.