De kreupele dollar

DE DOLLAR VERKEERT niet in goeden doen. De Amerikaanse munt is bezig met een glijvlucht richting historisch dieptepunt en dat is zowel politiek als economisch geen gezond teken. De lage dollar is het gevolg van het Amerikaanse monetaire beleid: de Federal Reserve, het stelsel van Amerikaanse centrale banken, heeft de kortlopende rente op het laagste niveau in 29 jaar gebracht. Met aan de andere kant van de oceaan de hoge Duitse rentetarieven is het geen wonder dat de dollar aan zijn lot is overgelaten.

De toestand van de dollar, vier maanden voor de Amerikaanse verkiezingen waarbij president Bush herkozen hoopt te worden, verschilt hemelsbreed met die van acht jaar geleden, toen president Reagan op weg was naar zijn herverkiezing. De economie was in volle vaart, Reagan blaakte van politiek zelfvertrouwen en buitenlandse beleggers wilden graag investeren in de Verenigde Staten. Dat dreef de dollar steeds verder omhoog, temeer omdat de toenmalige Fed-voorzitter, Paul Volcker, een strak rentebeleid bleef voeren om te voorkomen dat de inflatie-erfenis van de jaren zeventig die hij zojuist had bedwongen, weer zou terugkeren.

Bush verkeert in de omgekeerde situatie. De economie sukkelt, buitenlandse investeerders houden zich afzijdig, de dollar is zwak, zijn herverkiezing onzeker. Onder druk van het Witte Huis heeft de huidige voorzitter van de Fed, Alan Greenspan, de rente steeds verder omlaag geschroefd. Lage rente moet helpen de Amerikaanse economie te doen opveren, en dat kan de kansen van Bush in november vergroten. Maar door die lage rente verliest de dollar zijn waarde en een zwakke munt vergroot het gevaar van oplopende inflatie. De Fed is dus bezig met een riskant nummer koorddansen.

DE VS proberen al tijden hun bondgenoten te bewegen eveneens de rente te verlagen om de druk op de dollar te verminderen. De Amerikanen hebben geen enkele respons gekregen. Duitsland, de monetaire spil van Europa, heeft met de Oostduitse erfenis wel wat anders aan het hoofd dan hulp aan de dollar. De hoge Duitse rente is voor de EG-landen overigens hinderlijker dan voor de VS: binnen het Europese monetaire stelsel staan de lire en het pond onder toenemende druk. Tot de presidentsverkiezingen zullen de VS met de dollar meer politieke economie dan economische politiek bedrijven. Dat is niet goed voor de economie en evenmin voor de politiek.