Bill Clinton komt met "nieuw convenant'

NEW YORK, 17 JULI. "Het nieuwe convenant' is het campagnethema voor de Democratische presidentskandidaat Bill Clinton, die gisteren een grote slotrede hield tot de Democratische Conventie in New York.

Geheel volgens zijn stijl stipte Clinton in zijn toespraak veel onderwerpen aan, van banen tot gezinswaarden en studiebeurzen. Het vormde de afsluiting van een succesvolle conventie waarin de eenheid van de partij bewaard bleef omdat alle aanwezigen hun meningsverschillen terzijde legden voor de verovering van het Witte Huis.

Clintons Nieuwe Convenant past in de Democratische traditie van Roosevelts New Deal, Kennedy's New Frontier en Johnsons New Society. In zijn toespraak noemde hij het nieuwe convenant “een waardige verbintenis tussen het volk en zijn overheid - niet alleen gebaseerd op wat ieder van ons kan nemen maar wat ieder van ons moet geven om Amerika weer te laten werken”.

Clinton: “We zeggen: iedereen kan het geld lenen om naar de universiteit te gaan. Maar u moet uw bijdrage wel leveren. U moet het terugbetalen, van uw loon of beter nog door naar huis te gaan en uw gemeenschappen te helpen” door ziekenzorg, kinderverzorging, hulp aan drugverslaafden en daklozen.

Tegenover een verbeterde ziektekostenverzekering staat grotere verantwoordelijkheid voor preventieve zorg, injecties voor kinderen. “Bijstand moet een tweede kans zijn, niet een levenswijze”, aldus Clinton. Bijstandtrekkers moeten de kans krijgen om naar school te gaan en om goede ziekteverzorging te krijgen maar dan hebben ze ook de plicht om te werken. Degenen die meer dan 200.000 dollar verdienen moeten meer belasting afdragen. Geld uit de defensiebegroting moet in de samenleving worden “teruggeploegd”.

Clinton heeft lang aan zijn uitvoerige rede gewerkt en heeft veel aanvaardingstoespraken gelezen. Hij had passages opgenomen die deden denken aan Roosevelt, Truman en zelfs aan William Jennings Bryan, de Democratische redenaar die rond de eeuwwisseling drie keer de verkiezingen verloor.

De rede telde veel sentimentele momenten en er vloeiden tranen van toeschouwers. Clinton vertelde hoe zijn vader drie maanden voor zijn geboorte stierf, en over zijn arme jeugd en de andere arme mensen die hij kende. “Ik keek op tegen mensen op wie anderen neerkeken”, zei hij. Zijn moeder keek zorgelijk toen hij over haar begon, maar hij prees hoe zij het gezin onder armoedige omstandigheden wist op te voeden. “Zij onderwees mij over gezin, hard werken en opoffering.” “Als volwassene zag ik hoe zij de strijd aanbond met borstkanker en ze leerde mij hoe je moet vechten.”

De oude mevrouw Clinton, gekleed in een rode jurk en met een grijze lok voor op haar zwart gekleurde haar, heeft zuidelijke zwier en bezoekt nog wekelijks de paardenrennen. Toen het publiek haar toejuichte, stond zij op en maakte zij een sierlijke handkus. Haar stoeltje was echter ingeklapt en bij het zitten gaan zakte zij op de grond. Clinton prees ook zijn vrouw, zijn dochter en de lessen van zijn grootvader.

Hij hakte flink op het beleid van Bush, wat ongebruikelijk is in aanvaardingstoespraken. Bovendien verdedigde hij zichzelf tegen aanvallen die zeker zullen komen. “En ik zeg tot degenen die kritiek hebben op Arkansas: kom er eens heen. U ziet dat we met problemen kampen die we nog niet hebben opgelost. U ziet geen "Arkansas-mirakel' maar miraculeuze mensen.” Daarmee refereerde hij aan de term "Massachusetts-mirakel', waarmee gouverneur Dukakis als Democratisch kandidaat vier jaar geleden door de Republikeinen werd afgemaakt. Clinton beseft dat passages uit zijn toespraak in negatieve campagnes van de tegenstander kunnen worden gebruikt.