Modern vrouwenballet met boeiende beelden

Gezelschap: Ariadone. Produktie: Le langage du sphinx. Choreografie: Carlotta Ikeda. Muziek: Osamu Goto. Décor: Makota Yano. Kostuums: Anne Lecut. Licht: Laurent Chapotot. Gezien: 15/7 Stadsschouwburg Amsterdam. Daar nog te zien t/m 18/7.

In het kader van de door de Amsterdamse Stadsschouwburg geïnitieerde manifestatie Julidans - een serie van moderne dansvoorstellingen van vier groepen met zeer uiteenlopende artistieke invalshoeken en werkwijze - bracht het vrouwengezelschap Ariadone de dit seizoen gecreëerde produktie Le langage du sphinx (De taal van de sphinx). Choreografe is de Japanse, nu hoofdzakelijk in Frankrijk werkende Carlotta Ikeda, leidster van het door haar in 1974 opgerichte gezelschap waarmee zij reeds verschillende malen in Nederland optrad.

Zoals alle werken die Ariadone uitvoerde is ook Le langage du sphinx gebaseerd op de uitgangspunten van de Butoh-dans, een in Japan ontwikkelde dansvorm die het duistere en onbewuste van de mensenziel wil uitbeelden en dat doet via verstilde, dikwijls uiterst verwrongen en bijna demonische bewegingen die toch een wonderlijke esthetische werking hebben en een surrealistische sfeer oproepen. Zo'n tien jaar geleden zorgden de witgekalkte, vrijwel blote lichamen en gezichten en die groteske zeer dramatische bewegingsstijl voor een schokeffect. Maar inmiddels is een bepaalde gewenning tot stand gekomen. Wellicht daarom vond ik Le langage du sphinx minder imponerend dan de vroegere werken, al bevat het opnieuw boeiende beelden in en is er die intense concentratie in iedere beweging. Er is echter een zekere armoede in de choreografische opbouw te constateren, het bewegingsmateriaal is minder inventief en doet routineuzer aan.

Carlotta Ikeda zelf danst de centrale rol van de vrouw die door haar leven dwaalt, op zoek naar het licht en de volmaakte vrede. Vanuit een tombe gevuld met zielloze mummies maakt zij zich los om haar leven opnieuw te beleven. De groep van zes danseressen verbeeldt dit in zeven scènes waarvan die van de jeugd het markantst en levendigst zijn. Belichting, toneelbeeld, kostumering en de muzikale compositie zijn geraffineerd theatraal en ondersteunen het geheel optimaal. Dat maakt de voorstelling, mede door de bezielde en kundige uitvoering van de danseressen toch zeer de moeite waard.