Emiraten willen eigen officiële effectenbeurs

ABU DABI, 16 JULI. Volgens sommige effectenhandelaren en economen moeten de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) een officiële effectenbeurs oprichten en aandelen in staatsbedrijven verkopen zodat de aandelenhandel weer leven wordt ingeblazen en de investeringen aantrekken.

Net als zijn andere olierijke Arabische buurlanden, heeft dit ten oosten van Koeweit aan de zuidkust van de Arabische Golf liggende, uit zeven emiraten bestaande land (waarvan Abu Dabi, Dubai en Sjarjah de belangrijkste zijn) één van de hoogste inkomens per persoon ter wereld. Maar de dagelijkse handelsomzet van gemiddeld 500.000 dirhams (230.000 gulden) in de aandelen van locale ondernemingen is de laagste van het Golf-gebied.

Met twee regionale oorlogen achter de rug, maar met miljarden dollars geïnvesteerd in het buitenland, zou een officiële beurs de laatste barrière tot meer nationale investeringen wegnemen in een land waar veel spaargeld aanwezig is. “Oprichting van een effectenbeurs in de VAE is gerechtvaardigder dan ooit”, zei Ibrahim al-Gaali van de Kamer van Koophandel in Abu Dhabi, in een recent rapport. “Het zou een middel zijn om de burgers aan te moedigen hun geld in eigen land te investeren.”

De aandelenhandel in de VAE is vooralsnog beperkt tot de eigen staatsburgers, die ongeveer 25 procent van de totale bevolking van 1,9 miljoen inwoners uitmaken en gemiddeld meer dan 17.000 dollar per jaar verdienen. De handel wordt door effectenmakelaars nog steeds afgewikkeld per telefoon. Dit ondanks herhaalde verzoeken om een officiële beurs te openen zodat er tevens een beter toezicht door de regeringsautoriteiten mogelijk wordt en er meer vertrouwen van de zijde van investeerders in de gang van zaken kan ontstaan.

Effectenhandelaren en economen in Dubai zijn er vrij algemeen van overtuigd dat dit initiatief de markt zal stabiliseren, de manipulatie zal beëindigen, de investeringen zal doen toenemen en de omzet zal verhogen.

De VAE en de Golf-buurlanden bezitten zelf meer dan 360 miljard dollar aan beleggingen in het buitenland in de vorm van aandelen en onroerend goed.

Zo wordt de bloeiende effectenhandel in het naburige Saoedi-Arabië strikt gecontroleerd door de Saoudische centrale bank met behulp van een geperfectioneerd electronisch handelssysteem. Volgens bankiers zal een dergelijk volmaakt systeem voor een kleine beurs als die van de VAE evenwel niet nodig zijn om resultaat te bereiken.

Vóór de invasie van Irak in augustus 1990 was er een goedlopende effectenbeurs in Koeweit. Door de inval van Irak en de Golfoorlog moest die de deur sluiten om pas in september vorig jaar de poorten weer te openen. In Bahrain en Oman waren de beurzen al eerder heropend.

Via deze beurzen vloeit veel kapitaal weg uit de emiraten. Een officiële eigen effectenbeurs zou de naar het buitenland gestroomde investeringen weer ten dele kunnen terugbrengen. Met door een beursbestuur uitgevaardigde maatregelen zouden de technische geheimzinnigheden die kleine investeerders vaak afschrikken kunnen worden weggenomen.

De aandelenkoersen in de VAE gaan uit van een onofficiële index (in 1989 begonnen op 1.000). De index omvat de 26 grootste banken en ondernemingen met een totaalvermogen van 22 miljard dirhams (10 miljard gulden). Begin deze week stond de index op 1.534,10.

Van de meer dan 100 officieel geregistreerde ondernemingen in de VAE, staan er 70 met aandelen genoteerd op de beurs. Meer dan 80 procent hiervan wordt door de regering en rijke beleggers opgepikt als kansrijke investeringen op lange termijn.

“Dientengevolge bedraagt het aantal aandelen dat wij in werkelijkheid verhandelen maar ongeveer 5 procent van het uitstaande kapitaal van deze ondernemingen”, zegt makelaar Mohammed Abu al-Qalbain. Ook Qalbain en vele van zijn collega's in de Verenigde Arabische Emiraten menen dat een officiële beurs meer ondernemingen ertoe zou aanzetten aandelen uit te geven. Dit zou kleine investeerders, op het ogenblik nog geïntimideerd door schommelende aandeelprijzen, meer dan voorheen kunnen bewegen te beleggen.

“Als investeerders met kleinere inkomens meer afzetmogelijkheden zouden hebben en de regering zo'n 60 procent van zijn aandelenbezit aan het publiek zou verkopen ... dan zouden er veel meer aandelen voor verhandeling op de effectenmarkt beschikbaar komen” zo concludeert Qalbain hoopvol.

©Financial Times