"Baseball-instinct' basis succes Leurs

HAARLEM, 16 JULI. Hoe het uiteindelijke resultaat van de Nederlandse honkbalploeg op de Honkbalweek ook zal uitpakken, een ding staat al vast: debutant-coach Jan Dick Leurs heeft een gelukkige hand van selecteren. Randolph Balentina speelde gisteravond een belangrijke rol in de overwinning met 9-1 op vice-wereldkampioen Nicaragua. Hij verving in deze wedstrijd de zo langzamerhand vaste keus Jeffrey Cranston. Leurs liet Cranston aan de kant tot de zevende inning, omdat hij “voor de aanval had gekozen”, zoals hij na afloop verklaarde. Leurs verbaasde opnieuw menige honkballiefhebber met zijn keuze.

“Baseball instinct” noemen de Amerikanen deze eigenschap. Een gave die ook de Amerikaanse coach Pat Murphy werd toebedeeld. Murphy veroverde met de Nederlandse ploeg in 1987 in Barcelona voor het laatst de Europese titel door Italië overtuigend te verslaan. “De spelers gaan voor Jan Dick dan ook door het vuur”, zegt topsportcoördinator Jan de Vos, die na de zestiende Haarlemse Honkbalweek de KNBSB verlaat omdat hij een topsportklimaat mist. Hij steekt zijn waardering voor Leurs echter niet onder stoelen of banken. Leurs op zijn beurt maakt er geen geheim van dat hij De Vos node ziet vertrekken.

Jan Dick Leurs verbaasde zelfs zijn assistent-coaches Boudewijn Maat en Steve Matthew door Jurjan Koenen in de vijfde inning tijdens de wedstrijd afgelopen zondag tegen Australië plotseling in te zetten voor Byron Ward. Een gedurfde wissel omdat de wedstrijd al twee uur was vertraagd door zware regenval en Koenen vrijwel geen internationale ervaring had. Koenen begon toen echter met een daverende honkslag, waardoor Bob van Aalen een punt kon scoren. “Zo'n wissel komt zo maar bij me op”, aldus Leurs. “Impulsief, gewoon doen wat van binnen bij me opborrelt.”

Jan Dick Leurs zelf legt niet de nadruk op zijn selectieve eigenschappen. Hij geeft alle krediet aan de aanval van de Nederlandse ploeg en gisteravond vooral aan de krachttoer van werper Peter Callenbach. Deze geroutineerde speler van Pirates, die aanvankelijk een punt had gezet achter zijn internationale carrière maar zich door Leurs weer liet overhalen, hield de slagploeg van Nicaragua zeer kort. Een uitzonderlijke prestatie, omdat Nicaragua een indrukwekkende reputatie heeft. Slechts twee keer eerder is het Nederland gelukt dit land te verslaan. In 1978 op een wereldkampioenschap werd het 7-2 voor Oranje en in 1983 werd het 16-10 op een toernooi om de Intercontinentale Beker.

Van het team van Nicaragua dat in 1990 in Canada tweede werd achter wereldkampioen Cuba, spelen nog drie spelers in Haarlem. Logisch overigens, omdat Nicaragua nogal wat spelers levert aan het Amerikaanse profhonkbal. Jan Dick Leurs wil dan ook niets horen over de zwakte van deze ploeg, die als enige nog puntloos is in Haarlem. “Dat vind ik nu typisch Nederlands”, zegt hij nijdig. “Als we verliezen zijn we niet goed, maar als we winnen, is de tegenstander zwak.”