Concrete verzuimprikkels opgenomen in twee CAO's

DEN HAAG, 15 JULI. In twee van de voor dit jaar afgesloten 77 grotere collectieve arbeidsovereenkomsten zijn concrete “arbeidsvoorwaardelijke stimulansen” opgenomen die tot beperking van het ziekteverzuim moeten leiden.

In veertien CAO's is het toepassen van deze “prikkels” gekoppeld aan beperking van het verzuim. In de helft hiervan is ook opgenomen wat die prikkel inhoudt. Dat blijkt uit een overzicht dat het ministerie van sociale zaken heeft gepubliceerd.

Met veel pijn en moeite kwamen werkgvers en werknemers overeen dat in de CAO-onderhandelingen “alles” met betrekking tot de verzuimbestrijding bespreekbaar zou zijn. Al snel werd echter duidelijk dat vooral het inleveren van geld en/of vrije tijd bij ziekte voor de onderhandelaars van de vakbonden vrijwel niet te verteren was.

Concrete arbeidsvoorwaardelijke stimulansen zijn afgesproken in de confectie, waar de werkgever een plan van verzuimaanpak moet opstellen, met daarin dat bij de derde ziekmelding in een jaar een ziektedag van het vakantietegoed wordt afgeboekt. Daartoe is het aantal vakantiedagen van 24 op 25 gebracht.

In de schoonmaakbranche krijgen alle werknemers (ook deeltijders) een aanvulling tot 90 procent van het loon bij ziekte. Tot nu toe kregen voltijders tot 100 procent en deeltijders niets aangevuld. Wie niet ziek is, krijgt een dag extra vrij per half jaar.

In veertien CAO's zijn afspraken over prikkels-op-termijn gemaakt, in 7 gevallen zonder nadere invulling en in zeven andere gevallen (bouwnijverheid, timmerindustrie en vijf CAO's in de metaalnijverheid) met concrete nadere afspraken over "negatieve prikkels'. In de metaalnijverheid bij voorbeeld moet vanaf de tweede ziekmelding een vakantiedag worden ingeleverd, als het verzuim daar per 1 april 1994 niet tot zeven procent is teruggedrongen. (ANP)