"Indurain dacht na elke bocht in ravijn te vallen'

BRUSSEL, 11 JULI. Miguel Indurain houdt niet van het noorden. De Spaanse Tourfavoriet mijdt Parijs-Roubaix met zijn beruchte kasseien en hij koestert zich in de Iberische zon als de Vlaamse lenteklassiekers worden verreden. Indurain haat het beulswerk over bochtige, vaak smalle wegen, zeker als regen en wind de arbeid nog eens extra verzwaren. Tegen die achtergrond was het niet verwonderlijk dat de kopman van Banesto gisteren een nederlaag leed in de zesde etappe van Roubaix naar Brussel. Aan de streep in de natte Belgische hoofdstad merkte hij op dat de schade nog meeviel. Eén minuut en 22 seconden verloor hij op een gevlucht sterk viertal: ritwinnaar Laurent Jalabert, Claudio Chiappucci, Brian Holm en Greg Lemond.

“Indurain verwachtte na elke bocht een ravijn”, spotte Chiappucci aan de finish. De Italiaanse smaakmaker voelde zich in zijn element op het Belgische parcours, dat op verzoek van de Tourdirectie door Eddy Merckx was uitgetekend. Net als eerder Francesco Moser, Moreno Argentin en Guido Bontempi heeft hij de ook in Italië heersende angst voor de barre omstandigheden in noord-west Europa in ijltempo van zich afgeschud. Chiappucci kon in Brussel tevreden een rekensommetje maken en hij concludeerde: “In de ploegentijdrit van woensdag en in de etappe van vandaag samen heb ik royale winst geboekt op Indurain. Ik heb nu wat wisselgeld voor de race tegen de klok van komende maandag in Luxemburg.”

Op weg naar Brussel vond de altijd aanvalslustige Chiappucci al snel een bondgenoot in Greg LeMond. Na 22 kilometer raakte het duo los, samen met Johan Capiot en Thierry Marie. Lemond vluchtte om zichzelf te testen, Chiappucci om punten te pakken voor de fel begeerde bolletjestrui van het bergklassement. De brutale Italiaan wilde de ontsnapping meteen doorzetten, maar Lemond weerhield hem daarvan. “De finish is nog veel te ver weg, Claudio”, waarschuwde de Amerikaan. “Indurain en Gianni Bugno zijn geen helden op dit terrein. Laten we straks nog maar eens een keer proberen.”

Voor het eerst deze Tour was er voor Lemond reden tot echte tevredenheid. De kopman van Z, al drie keer eindwinnaar, verscheen een week geleden mopperend aan de start in San Sebastian. De Ronde van Zwitserland was hem naar zijn zeggen “heel slecht bekomen” en hij was moe van de vele uren in de trein. Maar te midden van zijn in de Tour weer alom aanwezige familieleden - van stilte wordt hij nerveus - is hij aan zijn herstel bezig. In de rit door Zuid-Frankrijk wankelde hij afgelopen maandag nog. Maar met veel bluf en vechtlust etaleerde hij zich gisteren aan het einde van de eerste rit door België voor de tweede keer. Weer ging hij met Chiappucci in het offensief. Jalabert en Holm slopen mee, terwijl de moegestreden concurrenten afhaakten. “Ik wilde België iets laten zien”, lachte Lemond, “want dat is toch mijn tweede vaderland.”

Voor de insiders is Lemond nog een vraagteken. Bernard Hinault merkte afgelopen week op dat men de Amerikaan niet tot de superkampioenen mag rekenen, “omdat hij elk jaar maar op één wedstrijd mikt, de Tour”. Eddy Merckx, net als Hinault vijfvoudig winnaar van de Franse ronde, meent dat Lemond “voor klasse en talent staat”. Maar de Belg vreest dat Lemond iets te zwaar is geworden. “Daar zal hij in het hooggebergte de prijs voor moeten betalen”,aldus Merckx, die ook na gisteren Indurain tipt als kanshebber nummer één voor de Tourzege. “Indurain maakte een goede indruk in de Ronde van Italië. En hier is hij de beste tijdrijder. Ik schat dat hij maandag iedereen op ten minste twee minuten zet. Waar moet Bugno dat verlies goed maken?”

Bugno had huizenhoog opgezien tegen de etappe in het hem “onbekende noorden”. De trouwe Dirk de Wolf verleende allerlei hand- en spandiensten voor de kopman en fungeerde ook als gids, maar kon niet voorkomen dat de wereldkampioen de beslissende slag van het koppel Chiappucci-Lemond miste. Bugno, die nog wel aan het peloton sleurde, had aan het einde met pech te kampen: hij passeerde de streep op een lekke band. Hij gebruikte de tegenslag niet als excuus. Bugno is geen prater - na het passeren van de finish staarde hij in Brussel minutenlang naar de grond om vervolgens zijn hotel op te zoeken. Een pr-meisje van Gatorade gaat elke avond de perszaal door met wat quotes van de Italiaan. Ze wordt er een beetje droevig van, zegt ze, want Gianni heeft eigenlijk niets te melden.

Erik Breukink is momenteel niet veel spraakzamer. Het gaat niet goed met de troef van PDM. In Brussel, waar Chiappucci in de algemene rangschikking 1.32 en 1.58 voor kwam op respectievelijk Bugno en Indurain, had hij geen antwoord op de aanval van het Italiaans-Amerikaanse topduo. Breukink zei “niet eens gezien te hebben wie er aanviel”. Hij vertoefde te ver in de achterhoede. Hij meldde de dag van gisteren zo snel mogelijk te willen vergeten. Het vertrouwen is niet weg bij de Nederlander, die in het klassement zeventiende staat op 6.29. Maar hij moet Posts debutant Eddy Bouwmans (elfde op 5.40) vooralsnog voorrang verlenen.

Terwijl Jalabert, in Frankrijk al de eeuwige tweede genoemd, en zijn drie gezellen de straten van Brussel al hadden bereikt, deed zich in het peloton nog een ernstige valpartij voor. Acht kilometer van de streep, op een stuk gladde stenen bijeen wegversmalling, sloeg een groep renners met ruim zestig kilometer per uur tegen de grond. Onder hen waren de Nederlanders Gerrit de Vries, Rob Harmeling, Maarten den Bakker en Frans Maassen. De Vries was er het ergst aan toe. Nadat hij de finish vijftien minuten na Jalabert had bereikt werd hij naar een ziekenhuis vervoerd. Daar bleek dat hij zijn heup had gebroken en dus niet meer aan de start kan verschijnen. De Tourkaravaan, die vandaag en morgen Nederland aandoet, telt nog 192 renners. De laagst geklasseerde, Poli, heeft al een achterstand van meer dan een uur op de Pascal Lino, de drager van de gele trui, die in het noorden overeind bleef.