DE DOCHTER VAN MAGERE HEIN

Er was eens een vrouw met haar man. Ze waren heel ongelukkig, want de vorige nacht was Magere Hein langs gekomen en hij had hun dochter (Marieke) gestolen. Ik zal nu vertellen hoe het met Magere Hein ging.

Toen Magere Hein dus hun dochter gestolen had, ging hij er regelrecht vandoor. Hij beklom bergen en ging door woeste wildernissen met de dochter op zijn rug. Toen hij aangekomen was in een groot akelig bos stopte hij met lopen. Hij stapte rustig door tot hij bij een groot vervallen kasteel aankwam. Magere Hein opende de knarsende deur en stapte binnen. Binnen zat een vrouw aan tafel (de vrouw van Magere Hein). Ze was een mes aan het slijpen voor het eten. "We gaan vandaag lever eten (de lever van een zeker dier) en rode wijn erbij (bloed)'.

Magere Hein plofte neer op een kramikkelig bed. Hij legde de dochter naast het bed op de grond. "Ik heb een meisje meegenomen, vrouw', zei hij. "We zullen er een wrede meid van maken.' "Zonde van 't schoon meisje', zei Magere Ritta (de vrouw). "We gaan haar Duivellinneke noemen!' De volgende morgen werd Marieke wakker. Ze keek om zich heen en werd angstig toen ze zag waar ze lag.

Toen Magere Ritta zag dat Marieke wakker was, gaf ze Marieke een tas warm bloed. Marieke slaakte een gil toen ze Magere Ritta zag. Ze kroop in een hoekje en toen zag ze ook Magere Hein zitten. Toen ze niet meer verder weg kon kruipen dacht ze in haar binnenste: Ik zal het wel moeten aanpakken! Magere Ritta duwde nu de tas warm bloed in Mariekes handen. "Drink op', beval ze Marieke. "Jij heet vanaf nu Duivellinneke!'

"Duivelin!!!', verbeterde Magere Hein vanuit zijn bed. Marieke zette haar mond bibberend aan de rand van de tas. "Drink!!!' riep Magere Ritta. Marieke kantelde de tas een beetje en ze dronk een teug bloed zonder te kijken.

Op den duur raakte Duivelin (Marieke) gehecht aan haar nieuwe leven. Ze begon ook langzaam lelijk te worden en lelijk en nog eens lelijk tot ze een skelet werd. Op een dag zei ze tegen haar moeder (Magere Ritta): "Ik wil de wereld in.' "Mag van mij hoor! Maar je moet het eerst vragen aan je vader (Magere Hein)'. Ze ging naar haar vader en vroeg het. Van hem mocht het ook. "Als je honger hebt, eet dan een mensje op'. En zo vertrok Duivelin.

Ze ging eerst door het bos, toen door de woeste wildernissen en tenslotte over de bergen. Toen zag ze helemaal in de verte een dorp liggen. Nog een heel eind, dacht ze. Toen Duivelin op de helft van de afstand was, zag ze een klein huisje staan. Ze sloop zachtjes dichterbij en loerde door het venster. Daar zag ze haar echte vader en moeder zitten maar dat wist ze al niet meer. Er was immers al acht jaar verstreken. Ze klom door een venster dat open stond. Toen kroop ze zachtjes op haar knieën naar de tafel. De vrouw en de man zagen haar niet. Toen Duivelin zo dichtbij was sprong ze op de vrouw, pakte haar beet en was zo rap als een muis weg. De vrouw krijste en spartelde tot en met, maar Duivelin had haar stevig vast.

Duivelin ging achter het struikgewas zitten en beet de vrouw (haar bloedeigen moeder) in een keer dood. Ze begon te eten en het smaakte. De volgende ochtend at ze het laatste stukje op. Toen ging ze op stap in het gebied rond het huis. Ze liet zich niet zien want ze liep nog altijd achter het struikgewas. Na een halve dag stappen ging ze terug naar het huisje. Daar gebeurde met de man juist hetzelfde als met de vrouw. Toen haar bloedeigen vader ook op was zei ze: "Nu ga ik naar het dorp'. Toen ze daar was bleef ze daar een tijdje en elke dag nam ze iemand mee naar een geheime plaats waar ze lekker ging eten. En na dat tijdje keerde ze terug naar huis naar vader en moeder of Magere Hein en Magere Ritta. Die waren aan het eten en waren zeer blij dat hun dochter terug was. Maar Duivelin had een ander idee in plaats van blij te zijn.

Ze nam een aanloop vanaf de deur, sprong op de tafel, nam haar vader beet en gaf haar moeder een klap zodat die bewusteloos was. Daarna at ze buiten haar vader en moeder op (de valse ouders).

Ik zou maar oppassen als ik jou was, want het kan met jou ook gebeuren. Want Duivelin zwerft nog altijd rond!!!