Agent gezocht

Veel jonge ontwerpers die voor zichzelf willen beginnen zijn op zoek naar een agent die de collectie voor hen kan verkopen. Dat is niet altijd eenvoudig want gerenommeerde agentschappen vertegenwoordigen vooral grote merken en zijn nauwelijks geïnteresseerd in de collecties van onbekende ontwerpers. De vraag is waar deze ontwerpers een goede agent kunnen vinden en wat ze van hem of haar kunnen verwachten.

Stichting Eigenwijze Mode (SEM) organiseerde onlangs een discussieavond over dit onderwerp. Uitgenodigd was J.C.M. Ory, vice-voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Kleding en Textielagenten en -importeurs (NVKT). Ory vindt het noodzakelijk dat jonge ontwerpers eerst zelf hun collectie proberen te verkopen voordat zij een agent inschakelen. Een ontwerper moet zich kunnen presenteren en weten in hoeverre zijn werk aansluit bij het koopgedrag van mensen.

Heleen Radder, vertegenwoordiger van jonge mode- en accessoiremerken als "Cache-Col', "Nicowa' (een Duits merk), "Pearls for Swans' en "Anne-Claire Petit Accessoires', deelt de mening van Ory. Als agent selecteert zij een label niet alleen op de kwaliteit van de collectie maar ook op het commercieel inzicht en doorzettingsvermogen van de ontwerpers. Zakelijke kennis is volgens haar onontbeerlijk. Omdat een collectie niet alleen verkocht maar ook geproduceerd moet worden, heeft een ontwerper ook met andere aspecten van mode rekening te houden. Zo wordt een collectie steeds een seizoen van te voren gemaakt en er moet contact worden onderhouden met de producenten (vaak in Derde-Wereldlanden).

Anne-Claire Petit, ontwerpster van mode-accessoires, mag als voorbeeld gelden. Voordat ze haar eigen bedrijf "Anne-Claire Petit Accessoires' begon, werkte ze als ontwerpster bij Esprit. Hoewel Petit daar niet verantwoordelijk was voor verkoop en produktie, deed ze ervaring op door mee te gaan naar fabrieken. Daarbij werden op vergaderingen de verkoopresultaten van haar ontwerpen besproken. Toen ze besloot voor zichzelf te beginnen deed Petit alles zelf: het ontwerpen, de produktie regelen, verkopen, met monsters van de collectie de winkels langs, en de PR. Op de Modam kwam Anne-Claire Petit in aanraking met haar eerste vertegenwoordiger. Volgens haar moet de ontwerper door een agent gevonden worpen, en niet andersom.

Een beginnend ontwerper kan bij de verkoop de hulp van vrienden en kennissen inroepen. Zo is Heleen Radder ook begonnen. Omdat zij iets anders wilde doen na jaren in het onderwijs, hielp zij twee vriendinnen met de verkoop van hun kledingmerk "Profil'.

Een veelgehoorde klacht is dat op de mode-academies geen marketingonderwijs wordt gegeven. Er wordt niet vanuit gegaan dat toekomstige ontwerpers een eigen bedrijf zullen beginnen. De post-academische opleiding Mode, Vormgeving en Strategie aan de Hoge School voor de Kunsten Arnhem en de Textiel Management Opleiding in Doorn bieden wel management- en marketing-onderwijs. Studenten van de Textiel Management Opleiding lopen stage en beginnende ontwerpers zouden van hun diensten gebruik kunnen maken.

Ondanks de kloof tussen onderwijs en beroepspraktijk tonen studenten aan de mode-academies zelf ook weinig belangstelling voor het management- en marketingonderwijs. Voor sommige mode-opleidingen is dit wellicht een reden om deze vakken verplicht te gaan stellen.